Kripto-Jevreji Balkana

Izvor: Wikipedia Rojalista
Idi na: navigacija, traži
Jevreji su mali pustinjski narod nastao okrupnjivanjem semitskih (arapskih) beduinskih plemena u Kraljevinu Izrael oko 3200 p.n.e. Kulturu, pismo i civilizacijske vrijednosti poput državnog uređenja i obrade metala, primili su od Ilira čije protocivilizacije je bila na vrhuncu oko 4000-2000 p.n.e. Mapa prikazuje optimalnu tj. najsigurniju rutu (uvijek se držeći morskih obala - Crnog, Kaspijskog, Aralskog pa sve do Indijskog) širenja slavenskog (ilirskog) jezika, sistema uprave, metalurgije bronze i dr. u Yamnaya bronzanu kulturu (koja je opšteprihvaćena kao ruska protokultura i jezgra ruske protodržavnosti). Istom rutom su zatim, suočeni sa Himalajskim vijencem, zavinuli prateći Kaspijsko more dalje ka jugoistoku i tako izbili u Mohenjo-daro u dolini rijeke Ind gdje su stvorili Harappa kulturu - indijsku protokulturu kao i jezgru indijske protodržavnosti pod ilirskom dinastijom Kuru. Ovo širenje Ilira "od mora do mora" je postalo osnov svih kasnijih mitoloških motiva "putovanja na kraj svijeta". Mapa prikazuje i pravce širenja imperijalnih prodora u ostale dijelove predantičkog svijeta gdje su Iliri prenijeli tehnologiju Bronzanog tj. Metalnog (civilizovanog) doba i postavili svoje dinastije, uključujući Egipat, Grčku, Izrael, Sumer-Asiriju-Mesopotamiju te Libiju, čime su tamošnje civilizacije otpočele postojanje. Ovaj koncept postavljanja dinastija će pod maskom istovjetnog širenja civilizacije (ali već jednom civiliziranim narodima - pa se radi(lo) tek o izgovoru za eksploatatorski imperijalizam tj. kolonijalizam) plagirati Rimljani (Vatikan), V. Britanija, i dr.
Zastupljenost Sefarda[1] u zemljama u koje su ih njihova velikojevrejska elita i Vatikan pod Kripto-sefardskim papama strateški rasporedili u periodu između XV-XVII v. Da bi dobili približan broj Kripto-Sefarda u tim zemljama danas, prikazane brojeve Sefarda pomnožite sa 10.

Jevreji su mali pustinjski narod nastao okrupnjivanjem semitskih (arapskih) beduinskih plemena u Kraljevinu Izrael ca. 3200 p.n.e. kao jednu od prvobitnih država koje su postavljanjem svojih dinastija osnovali Iliri - protocivilizacija koja je na svom vrhuncu 4000-2000 p.n.e. ostvarila imperijalni prodor u ostale dijelove predantičkog svijeta i prenijela im tehnologiju Bronzanog tj. Metalnog (civilizovanog) doba. Kako je klima u Africi i na Bliskom Istoku tada bila ugodna a pustinje mnogo manje nego danas i samo u priobalju Mediterana, Iliri su svoje dinastije postavili praktično istovremeno i u Egipat, Grčku, Sumer, Mesopotamiju te Libiju, čime su i tamošnje civilizacije otpočele postojanje.

Glavna plemena Jevreja u svijetu danas su: Aškenazi ili Londonska struja (11 miliona) i Sefardi ili Papina struja (2,3 miliona), dok se Mizrahi (4,5 miliona) i dr. plemena nalaze samo u Izraelu ili su malobrojna. Prema legendi, Sefardi su bili najbrojnije jevrejsko pleme do VIII v. kad brojnije hunsko nomadsko pleme Hazara (današnja Gruzija) kolektivno prima Judaizam i nazivaju se Aškenazima. U stvarnosti, Hazari su tek germanizovani i dobrim dijelom asimilovani Sefardi Njemačke porijeklom takođe iz Galicije (Aškenazi na hebrejskom znači Nijemac). Sefardi ne priznaju Aškenazije i nastoje ih uništiti: animozitet elita Aškenazija (u daljem: Aškenazi) i Sefarda (u daljem: Sefardi) je intenzivniji i strašniji od mržnje nejevreja prema bilo kojim Jevrejima u istoriji, pa su se zadnjih 1000 godina ta plemena često istrebljivala - npr. Sefardi su bili kapoi u konc-logorima u II svj. ratu gdje su pomagali u identifikovanju/istrebljivanju Aškenazija da bi biološki smanjili uticaj Aškenazija. Animozitet se ogleda i u Izraelu gdje su vodeće političke partije zapravo etničko-plemenske[2], a Aškenazi koji su Izrael osnovali samostalno (uticajem londonske Aškenazi elite), drže apsolutnu kontrolu sa jedva 30% zastupljenosti (pad sa 45% 1970-ih) - na opšte nezadovoljstvo ostalih plemena koja natalitetom i doseljavanjem nastoje preuzeti Izrael.

Jevreji svoj globalni geopolitički uticaj ostvaruju preko Kripto-Jevreja kao nosilaca nadvlasti u brojnim zemljama (Jevreji koji lažno prime vjeru novog okruženja dok u tajnosti i dalje praktikuju Judaizam[3]). Do moći su došli tako što bi prvo postavili članove svojih konvertitskih porodica za rimske pape, koji bi onda postavljali druge pripadnike iste porodice na uticajne pozicije, ovi opet druge, itd. Kripto-Jevreji svoj politički uticaj dalje (na terenu) ostvaruju putem Masonerije, koju su velikojevrejske elite kreirale na osnovu podataka o antičkim sektama, i koju i finansiraju. Najuticajnije pleme Jevreja danas u Evropi i SAD su Aškenazi/Kripto-Aškenazi, dok su najbrojniji i najuticajniji evropski Sefardi/Kripto-Sefardi oni u Francuskoj, a globalno oni u J. Americi te Aziji (zahvaljujući prodoru Jezuitskog reda Katoličke Crkve).[4][5]

Sam projekat globalne dominacije Jevreja je nastao u doba Antike iz frustracije usljed gubitka domovine i progona iz zemalja u kojima bi se pokušali nastaniti, a tu frustraciju je do neslućenih razmjera dovela snažna kultura predanja. Isprva možda i opravdan kao način biološke zaštite naroda, projekat jevrejske globalne dominacije je ubrzo izobličen. Npr., nema mjesta tvrdnjama da je jevrejski globalizam bio od velike opšte koristi za čovječanstvo kroz finansiranje liberalnih umjetnosti i nauke što je navodno omogućilo Renesansu i progres, pošto je ta podrška skoro isključivo bila i ostala usmjerena na lojaliste jevrejskom globalnom projektu (Kripto-Jevreje i Masoneriju - ukupno svega 5 miliona ljudi), dok su velika većina čovječanstva i njegovi najkreativniji pojedinci planski gurani u zaborav, a isto se pokušava i danas - npr. kad su u pitanju fundamentalna otkrića u fizici koja prijete da ugroze status Aškenazi cioniste (velikojevrejskog nacionaliste) Alberta Einsteina[6] kao "Sveca Nauke" u šovinističkom mitu o Jevrejima kao "genetskim genijima" a kog otvoreno širi velikojevrejska elita[7][8][9][10]. Šovinizam te elite najbolje se vidi iz (zaključanog) članka o Jevrejima na engleskoj Wikipediji u kom se bezočno laže da su Jevreji autori Biblije i tvorci kršćanstva, islama i civilizacije. U stvarnosti, mnogi nezavisni izvori označavaju jevrejsku državu tj. elitu kao sponzora terorizma te kao teroriste[11][12][13][14][15][16][17][18]. Cionizam jest velikojevrejski pokret kog je osnovao genetski mentalni bolesnik, vjerovatno na osnovu ekstremističkih ideja koje je širio rabin u Zemunu[19].

Raspoređivanje Kripto-Jevreja na Balkan

Zloglasni Rodrigo Bordžija (papa Alexander VI, 1492–1503), Kripto-Sefard iz južne Francuske koji je kao papa na najuticajnije pozicije tog doba postavio niz rođaka, te još hiljade Sefarda na ključne pozicije u Turskom carstvu kojim je vladala dinastija Otoman a koju su zapadnoevropski Kripto-Jevreji željeli iskoristiti kao Trojanskog konja za pokoravanje Evrope. Za kardinala ga je postavio ujak Alfonso Bordžija (papa Callixtus III, 1455-1458).
Alfonso Bordžija (papa Callixtus III, 1455-1458), Kripto-Sefard iz južne Francuske koji je kao papa na najuticajnije pozicije tog doba postavio niz rođaka uključujući dvojicu bratanaca za kardinale, jedan od kojih će postati zloglasni papa Bordžija (Alexander VI, 1492–1503).

Jevreji postaju globalni faktor u XVI-XVII v. kad Sefardi stiču kontrolu nad finansijskim tržištem Engleske i njenih kolonijalnih kampanja pod maskom East India Co. (danas NATO pakt), sa sjedištem u City of London - autonomnom gradu-državi u srcu Engleske gdje su u početku dominirali Sefardi/Kripto-Sefardi a danas je skoro u cijelosti u privatnom vlasništvu Aškenazi/Kripto-Aškenazi porodica koje su na finansijsko tržište Londona prodrle pred Napoleonske ratove krajem XVIII v.[20] Istovremeno je sefardska elita uspjela postaviti Kripto-Sefarda s juga Francuske (konvertita na katoličanstvo) Rodriga Bordžiju za zloglasnog papu Alexandera VI (1492–1503), kojeg je za kardinala imenovao njegov ujak Alfonso Bordžija (papa Callixtus III, 1455-1458) ali koji je papa postao u poznim godinama i kratko je vladao pa se velikojevrejske elite nisu stigle okoristiti njegovim položajem.

Stoga, kao u partiji globalnog šaha u kojoj su šahovsku ploču tako stavili pod svoju apsolutnu kontrolu, preko Rodriga Bordžije odmah po njegovom postavljenju iskoriste "progon Sefarda iz Španije" koji se desio ranije iste godine pa ih, kao za to doba rijetko pismenu elitu, u dogovoru s turskim sultanom postavljaju na čelo brojnih zemalja širom Carstva, uključujući provinciju Rumeliju (Balkan) gdje su dobili dozvole za nastanjenje u gradovima: Istanbul, Sarajevo, Solun, Edirne i Preveza; u zapadnoj i sjevernoj Anatoliji u gradovima: Bursa, Aydın, Tokat, Amasya, kao i duž jadranske obale: Jerusalem, Safed, Damask, kao i u Egiptu i dr.[21][22][23] U periodu 1520-1550 u Istanbul se doseljavaju portugalski Sefardi, od kojih preko 300 porodica koje su stekle ogromnu finansijsku moć u Istanbulu, javno uzimaju islam 1666 dok u tajnosti nastave praktikovati judaizam, time postavši Dohnme (tur. lažni) tj. Kripto-Sefardi. Tako se u potrazi za novim izvorom profita, sada kao (lažni) muslimani puno lakše šire u Solun[24][25]. Tu pod pokroviteljstvom predmasonskih loža iz Italije osnivaju "Balkanski komitet" preko kog prave nova uporišta u Beogradu (i u manjem broju u Zagrebu) odakle počinju ugrožavati poziciju španskih Sefarda/Kripto-Sefarda ranije dovedenih u Sarajevo (između 1492-1500) a koji su u međuvemenu uspostavili čvrstu nadvlast u Bosni. Veći dio Dohnme Sefarda (lažno) prime pravoslavlje. Većina pređe u Beograd, a manji broj ostane u Crnoj Gori gdje novopravoslavne porodice postanu nova crnogorska bratstva, dio kojih kasnije takođe migrira u Beograd.

Iako se Kripto-Judaizam istražuje i naučno analizira na Zapadu i svagdje gdje vladaju čisti računi, na Balkanu je to i danas zabranjena tema - u školstvu i na univerzitetima, u medijima te javnom životu uopšte - što je dokaz da Balkanom još uvijek vladaju Kripto-jevrejske porodice preko obavještajnih službi i sinagoga koje im vode porodična stabla. Kripto-Jevreja na Balkanu i danas najviše ima u Beogradu, Zagrebu te Sarajevu. U prosjeku 10% Sefarda nije pristajalo na naredbe svojih rabina da promijene vjeru, pa da biste dobili približan broj Kripto-Jevreja u zemljama u koje su ih strateški rasporedili Bordžija i druge Kripto-jevrejske pape, potrebno je da sa 10 pomnožite zvanične brojeve Sefarda u zemljama u kojima su prisutni tj. gdje "vladaju iz sjenke" (ostvaruju nadvlast). Prema arhivi otomanskog Šerijatskog suda u ‎Sarajevu, najraniji pomen Jevreja u Bosni je iz 1565 - u bilješci o izvjesnom Rafaelu odnosno Avramu sinu Isaka[26], pa su svi Sefardi koji su u Sarajevo došli između 1492-1565 postali Kripto-Sefardi.


Kripto-Jevreji - apsolutistički vladari Balkana

Göke, sultanov luksuzni 3-palubni (trospratni) admiralski brod i prva galija Otomanske imperije, pod komandom admirala Kemala Reisa (1451–1511) sa 32 topa i posadom od 700 mornara. I ovaj brod, među ostalim, je po španske Sefarde slao lično sultan Bajazit II, što je radio za rodbinu ili kadrove od vrhunske važnosti (inače bi, kao izbjeglice tog doba, putovali sa zavežljajem i to drumom). Dakle nije se radilo ni o kakvim izbjeglicama niti ugroženim ljudima već o novoj eliti koja je dovedena od strane okupatora, tj. nepozvana od strane domaćih suverena. Raspoređivanje Sefarda po Otomanskoj imperiji je sultanu čak bilo toliko važno da je za zalaganje u toj višegodišnjoj misiji unaprijedio Kemala Reisa u Kapudan Pashu (Admirala flote) - najviši čin Ratne mornarice.
Raspoređivanje Sefarda i Kripto-Sefarda u Otomansko carstvo: iz Španije u Sarajevo (1492-1500) kao nove elite umjesto većinom pobijenog domaćeg plemstva u elitocidu, te iz Portugala u Istanbul (1520-1550) i iz Istanbula u Beograd (1566-1650) iz kog će ti portugalski Kripto-Sefardi (Dohnme Sefardi) potpirivati srpski nacionalistički pokret radi preotimanja Bosne od španskih Kripto-Sefarda. Borbe za prevlast nad Balkanom će se komplikovati pristizanjem Aškenazija i Kripto-Aškenazija u velikom broju sa Austro-ugarskom okupacijom, a koji će pomoću ideologije ("ljevice"; "komunizma") nastojati preoteti Balkan od obje struje Kripto-Sefarda. Kad god bi bilo Sefardi ili Aškenazi preko svjetske velikojevrejske elite stavili balkansku Masoneriju pod svoju kontrolu, tad su na Balkanu nastajale velike promjene. Lože koje bi odbile novu unutarjevrejsku preraspodjelu moći kao refleksiju one svjetske, bivale su proglašene za "nepriznate". Glavni motiv globalne velikojevrejske elite na Balkanu je skrivanje istine o Ilirskoj protocivilizaciji, koja istina poništava mit o Jevrejima kao "nebeskom narodu" te o katoličanstvu (najisplativijoj investiciji velikojevrejske elite ikad) kao izvoru sve civilizacije, odnosno oduzima Jevrejima istorijsko pravo na globalnu i svaku regionalnu vladavinu, osim istorijskog prava na Izrael.

Sefardi su na (okupirani) Balkan dovedeni sa zadatkom održavanja rimske podjele Balkana (Illyricum), gdje kao novi najobrazovaniji sloj postaju elita umjesto domaćeg većinom pobijenog plemstva (npr. na prevaru na Krvavom saboru u Sarajevu 1500). Brojni Sefardi su sa sobom donijeli veliko bogatstvo[27], pa su se čak doselile i čitave Kripto-sefardske bankarske dinastije poput porodice Mendes koji su, uvjerivši se da preko Otomanske imperije mogu kao njena nova elita prosperirati puno brže negoli u papističkim zemljama, 1552 godine prenijeli u Istanbul čak 85.000 zlatnih dukata[28], a nedugo zatim postali i najuticajnija bankarska porodica Istanbula i cijele Imperije u kojoj su praktično samostalno kontrolirali cjelokupni uvoz-izvoz[29]. Toliko su bili moćni da su u ime Otomanske imperije uvodili trgovinske sankcije papističkim zemljama kao odmazdu za tamošnji povremeni progon Kripto-Sefarda[30]. Očito je onda da se kod preseljavanja (dovođenja) Sefarda i Kripto-Sefarda u Otomansku imperiju (pa time i na Balkan) radilo isključivo o ekonomskoj migraciji sa geopolitičkim i ekonomskim motivom već moćnih "prognanika" vođenih željom za ličnim bogaćenjem i sticanjem još veće moći - a što se vidi i iz gornjeg primjera portugalskih Dohnme Kripto-Sefarda koji su se 1666 iz Istanbula naselili u Beograd gdje su preuzeli kontrolu nad prijestolnicom i cijelom Srbijom.[24]

Tokom turske vladavine na Balkanu, ponajviše zahvaljujući dugotrajnojsti te okupacije, najveći uticaj Kripto-Sefardi su ostvarili u Bosni i Srbiji, putem Janjičara kao predmasonske sekte Bektašija. Kasnije će (XVIII-XIX v.) i Aškenazi/Kripto-Aškenazi iz Londona izvršiti snažan prodor na Balkan, pa u sklopu svog geostrateškog naleta izrežirati Prvi srpski ustanak 1804-1813 kojim je na vlast doveden Kripto-Aškenazi mason Karađorđe i njegova dinastija, pa ohrabreni uspjehom još i Ustanak Huseina Gradaščevića u Bosni 1831, koji je bio član turske predmasonske sekte Bektašija koju su u međuvremenu engleski Aškenazi stavili pod svoju kontrolu kao i Janjičare koje je nakon toga sultan raspustio a Bektašije zabranio. Ti ustanci su bili pokušaj Aškenazija/Kripto-Aškenazija da, po preuzimanju Bektašija i Janjičara, preotmu i Balkan od Kripto-Sefarda koji su se kroz istoriju držali rimskih papa i turskih sultana kao najbolje im investicije ikad.

Vladarski monogrami Đorđa Petrovića "Karađorđa" osnivača dinastije Karađorđević (lijevo) i Miloša Obrenovića osnivača dinastije Obrenović (desno). Oba monograma su kaligrafske izvedenice iz čestih simbola hebrejske heraldike: Chai - simbola života prvi put upotrijebljenog "u XVIII v. Istočnoj Evropi koji potiče od iberijskih Sefarda"[31], i Hamsa - drevnog simbola "božije ruke koja je Jevreje izvela iz Egipta"[32]. (Primjetite da je na monogramu Karađorđa stilizovano samo (navodno ćirilično) slovo "Đ" - ali ne i "P" jer on uopšte nije imao prezime - koje su mu istoričari nakon njegove smrti dodijelili po ocu Petru). O porijeklu Karađorđa tj. loze Karađorđevićâ postoje mnogobrojne teorije, pa prema tome njihovo porijeklo zvanično nije poznato. O porijeklu Miloša Obrenovića tj. loze Obrenovićâ jedini izvor je iz 1900 i izdat je u povodu njegovog samoproglašenja za kralja (radi čega Aškenazi 1901 formiraju organizaciju "Crna ruka" koja će ga 1903 i ubiti), a u kom se tvrdi da je loza porijeklom od migranata iz Crne Gore 14 generacija unazad što porijeklo Obrenovićâ smješta u prvu polovinu XVII v. tj. u vrijeme dolaska Kripto-Sefarda u Srbiju iz Turske preko Soluna 1566-1650. Takođe, učestalost karcinoma kod Karađorđevića je visoka i u ravni je sa prosjekom opšte jevrejske populacije, npr. princ Tomislav Karađorđević (1928–2000), kralj Aleksandar Karađorđević (1888–1934), i dr. S druge strane, niz Obrenovića je patilo od teških genetskih oboljenja kakva srećemo uglavnom kod Jevreja, npr. princeza Jelisaveta Obrenović (1814–1848), princ Milan Obrenović II (1819—1839), princ Jevrem Obrenović (1790—1856), i dr. Inače, Miloš Obrenović je bio najbogatiji čovjek Srbije i jedan od najbogatijih na Balkanu[33] pa je vjerovatno bio pripadnik pomenute portugalske sefardske bankarske dinastije Mendes koja se iz Istanbula preko Soluna proširila u Beograd i Zagreb[28]. Kao i kad bi Kripto-Jevreji postajali pape ili premijeri V. Britanije, i Miloš Obrenović odmah po dolasku na čelo Srbije počinje masovno dovoditi bogate Jevreje iz cijelog Otomanskog carstva, poput porodica Davičo, Pijade i dr. kojima daje prominentne državne funkcije uključujući Kraljevskog rizničara[34], a one kasnije daju najviše funkcionere njegovog kao i svih narednih režima u Srbiji, te kasnije u obje Jugoslavije uključujući i kvislinšku vlast tokom okupacije 1941-1945.

Nedugo nakon ustoličenja dinastije Karađorđević, desio se Drugi srpski ustanak 1815, koji je ustvari bio puč Kripto-Sefarda u kom su ovi ubili Karađorđa da bi doveli svoju dinastiju Obrenovića. Njen osnivač Miloš Obrenović, inače najbogatiji Srbin[33] (kao član pomenute sefardske bankarske dinastije Mendes) u privatnom sporazumu sa Beogradskim vezirom Marašli Ali-pašom a u duhu porodične tradicije Mendesovih kao veletrgovaca koji su se vezali za sultane, kupuje status ekskluzivnog trgovca pamukom za cijelo Carstvo a sebi formalni status vazalnog kneza-namjesnika tj. vicekralja (sa apsolutističkim ovlaštenjima poput onih "Visokog predstavnika u BiH"), postavši diktator de facto koji je lično naredio brojna ubistva i pokolje. Kasnije će Aškenazi istrijebiti Obrenoviće u masakru u kom su, nedugo po atentatu u kom su zvjerski likvidirali kralja i kraljicu Obrenović ljeta 1903, u nepunih 48h po Srbiji uhvatili i likvidirali 123 člana loze Obrenovića čime je ona i ugašena[35]. Pošto su i Karađorđevići i Obrenovići Kripto-Jevreji pristigli u XVI v., ni jedni ni drugi ne vuku porijeklo od osnivača kasnosrednjovjekovne Srbije Nemanjića a pogotovo ne od osnivača ranosrednjovjekovne Srbije, što je bilo vrlo neobično za evropske dinastije koje sve vuku porijeklo iz Srednjeg vijeka. Tako su te dvije navodno srpske dinastije ustvari jedine jevrejske dinastije u postantičkom svijetu, dok sjednice Narodne skupštine Srbije danas podsjećaju na sjednice izraelskog Knesseta (Parlamenta) kojima takođe dominiraju borbe između Sefarda i Aškenazija, odnosno između lažne vlasti i njoj lažne opozicije u slučaju Srbije.

Međusobna razračunavanja tih dvaju struja (Karađorđevića i Obrenovića) od kraja XVIII v. su ustvari i oblikovala Srbiju kakvu danas poznajemo, a projekat Velike Srbije kojim su te elite huškale Srbe na druge balkanske narode, je dugo nailazio na otpor kod većine naroda u Srbiji koji je bio duboko sumnjičav prema tim dvjema elitama jer one nisu ni po čemu nalikovale srpskim. Nijedna od dinastija nije imala aristokratsko porijeklo, pa su kredibilitet gradile na obećanjima o Velikoj Srbiji tj. proizvodnji šovinističkog sentimenta putem kičavih pamfleta, organizovanja pseudoviteških turnira, itd. Dok su dvije elite bile čvrsto opredijeljene za aneksiju Bosne i razlikovale se tek u detaljima kako i kada to ostvariti, seljačke mase Srbije su pokazale vrlo malo naklonosti za nacionalistički projekat širenja na Bosnu - u kojoj je i sama muslimanska elita većinom vodila direktno porijeklo od srednjovjekovnog bosanskog plemstva. Pored seljaka (praktično cijele Srbije), nasuprot elitama je stajao i intelektualni sloj Srbije koji je tvrdio da su svi stanovnici Balkana isti narod koji je prije otomanske agresije govorio starosrpskim (staroslavenskim) i da su Srbi (Slaveni) prvi i najstariji narod Evrope. I u samoj Bosni, ni za vrijeme Otomana niti Austro-Ugarske, nije bilo nikakvih međureligijskih niti međuetničkih sukoba i oni će početi sa raspirivanjima od strane elita Srbije i Hrvatske. Tako npr. iako su elite Srbije uložile ogromna sredstva u šovinistički pokret "Ujedinjenje ili smrt", on će u cijeloj Bosni okupiti jedva 30.000 pristalica, ali ni većina njih nisu bili za sukobe.[36] I engleski klasičari tog doba (prije Berlinskog kongresa 1878 čije je rezultate oblikovao britanski premijer i sefardski ekstremista[37] Benjamin Disraeli te između ostalog proglasio balkanske Slavene doseljenicima iz VI/VII v., tako falsifikujući istorijsko pravo svojim Kripto-Sefardima na Balkan) smatrali su da su Panonci (današnji Hrvati/Slavonci i Srbi) porijeklom iz Uže Ilirije[38] tj. Bosne[39]

Tako su Kripto-sefardske pape strateški rasporedili po 10-ak sefardskih porodica u Srbiju, Hrvatsku te Bosnu, kao i brojne druge zemlje od Albanije do Azerbejdžana i Bjelorusije, gdje i danas vrše nadvlast putem lijevih i desnih stranaka (tj. uvijek putem ekstremnih stavova jer je to najjače kad ste izrazita manjina), te obavještajnog sektora koji je osmišljen za kontrolu oružanih snaga (u kojima starosjedioci nužno čine većinu) tj. stalno sprečavanje bilo kakve mogućnosti oružane pobune. U održavanju podjele Balkana na lažne narode po matrici Rima iz XI v. (Velika šizma tj. raskol kršćanstva na Drini kao granici Zapadnog i Istočnog Rimskog carstva), Masonerija je u XVIII-XIX v. oživjela nacionalističke projekte preko istaknutih masona Ilije Garašanina i Vuka Karadžića (koji će, kao plaćenik stranih Vlada, pod izgovorom "reforme jezika/pisma" izbaciti originalna slova i riječi tj. udaljiti starosjedioce od predantičkih istorijskih korijena) s jedne, te masonâ Stjepana Radića i Ante Starčevića s druge strane. Tako su, kako je rečeno, londonski Aškenazi na vlast u Srbiji postavili Kripto-aškenašku dinastiju Karađorđević koju će Kripto-Sefardi i Vatikan zamijeniti svojom Kripto-sefardskom dinastijom Obrenović a čije će istrebljenje potom organizovati londonski Aškenazi. Slično će londonski Aškenazi kasnije u svojoj Oktobarskoj revoluciji 1917 organizovati i istrebljenje Ruske dinastije Romanov radi uspostave masonske (jevrejske sovjetske) republike koju će moći kontrolisati po želji, a nedavno i istrebljenje nepalske kraljevske dinastije Shah 2001 iz istog razloga.

Kad se republikanizam pokazao kao isplativiji za velikojevrejsku elitu, npr. porobljavanje na taj način Francuske, i na Balkanu je sa II svjetskim ratom doveden Josip Broz koji je bio okružen Jevrejima te koji je po vlastitim riječima, iako nije bio mason, "često slušao savjete masona-ljevičara"[40]. Ali Broz sa svojom slavenskom dobrotom/naivnošću nije shvatao da je krajnji cilj velikojevrejske elite da na krvavom primjeru "neuspjelih alternativa kapitalizmu" čovječanstvo uvjere da je kapitalizam jedini ispravan (jer oni i mogu biti apolutni gospodari jedino u kapitalizmu), a da su sve ideologije pa i ljevičarska bile tek jedna od metoda za postizanje tog krajnjeg cilja. Npr., ta elita je vješto iskoristila sindikate - prvo da se dovođenjem radničkog pokreta na vlast riješe feudalaca, a potom i da razvlaste radništvo - nakon čega su feudalizam munjevito zamijenili svojim kapitalističkim kvazifeudalizmom kog su označili tek kao nepotizam i protiv kog se navodno bore sistemski tj. tako da se nikad ne izbore jer se svaki feudalizam zasniva na pojedincima sa imenom i prezimenom. Tako pored obavještajnog sektora i religije, ključ za masovnu kontrolu nad starosjediocima leži i u kontroli sindikata. Radi ostvarenja krajnjeg cilja grandiozno je izvedena i Oktobarska revolucija - tj. da bi se na scenu dovelo "komunizam" (u stvarnosti: državnu diktaturu ofarbanu u crveno), i onda ga nakon što su svijet uvjerili da je "komunizam zlo" - na još grandiozniji način "srušili". Mentalne igre koje velikojevrejska elita izvodi globalno jesu za ogromnu većinu ljudi bez ikakve koristi i predstavljaju najobičnije kolektivno iživljavanje nad čovječanstvom, što traje već vijekovima. Iz rezultata ovih viševjekovnih aktivnosti proističe zaključak da su elite Aškenazija i Sefarda ujedinjene u zajedničkom interesu, a da su sama plemena svo vrijeme bila kompartmentalizovana tj. nisu imala predodžbu o aktivnostima onog drugog plemena.

Na Balkanu, kontrola podjele geoprostora se vrši preko Beograda i Zagreba - gdje su istorijski najbrojnije porodice Kripto-Sefarda konvertita na pravoslavlje i katoličanstvo i gdje imaju nadvlast (apsolutnu), dok se u Bosni konvertitske porodice nisu nikad uspjele sasvim nametnuti pošto je islam otvoreno konfliktan prema judaizmu pa, od potiskivanja Otomana, u Bosni i inače zemljama sa muslimanskom većinom poput Irana[41] moraju raditi vrlo konspirativno tj. bez veće pomoći Masonerije i preko nje Jevreja iz inostranstva. Masonerija je kvislinška organizacija koja na Balkanu okuplja uglavnom najlošije đake i studente tj. poluinteligenciju koja je dovoljno rječita da ostavlja utisak inteligencije dok se nikad ne trudi da procese definira i nazove pravim imenom, tj. dovoljno priglupa da je se može kontrolisati nadsistemski. Na Balkanu, šefovi "loža" (izraz koji daje utisak otmenosti) su ljekari[42][43].

Istaknuti balkanski Kripto-Sefard i "ljevičar" Zlatko Lagumdžija, u obavljanju hodočašća (za sve Jevreje obaveznog najmanje jednom u životu) na Zidu plača u Jerusalemu, Izrael.[44]

Kripto-Jevreji su na Balkanu uspostavili kvazifeudalni sistem u kom su uvijek članovi jednih te istih krvnih loza na najvišim funkcijama bez obzira na režim. Klasičan primjer je porodica Gavrankapetanović čiji su članovi "ugledni" ljekari, predsjednici sudova itd. - u upravama Otomana, Austro-Ugarske, Kraljevine Jugoslavije, nacističkoj upravi, SFRJ, kao i u Protektoratu BiH. Drugi karakteristični primjeri su porodica Lagumdžija (vodeći političari u četiri uzastopna režima), zatim porodica javnosti poznatog Semira Osmanagića koji je stekao svjetsku slavu kad su mu globalistički tj. masonski mediji prenosili njegov projekat o brdima kao piramidama - a čiji je otac bio ministar u SFRJ, djed u Kraljevini Jugoslaviji, pradjed gradonačelnik u Austro-Ugarskoj, itd. Očito je onda koji je motiv tih podlih ljudi da varaju cijele narode tako dugo i uporno i na svim nivoima[45]: da bi ukidanjem meritokratije spriječili starosjedilački narod da ostvari svoj puni potencijal, te tako zagarantovali život blagostanja i luksuza svom potomstvu bez mnogo muke ili učenja i bez obzira na količinu stradanja starosjedilačkog stanovništva čiju zemlju ne osjećaju niti mogu osjećati svojom (antrolopologija poučava da jedan narod mora provesti najmanje 50 generacija (oko 1000 godina) na nekom području da bi to područje počeo smatrati svojim i "osjećajem" tj. emotivnim dijelom svijesti a ne samo racionalnim).

Još jedna karakteristika po kojoj se Kripto-jevrejske loze prepoznaju je veća učestalost teških genetskih oboljenja u odnosu na starosjedilačke populacije, a što je kod Jevreja inače utvrđeno naučno za najteže vrste karcinoma[46]. Pri tom Aškenazi oboljevaju od karcinoma češće nego Sefardi, ali je kod Sefarda smrtnost od karcinoma veća.[47][48][49] Pored povišene učestalosti najtežih oblika karcinoma u odnosu na opštu populaciju, Jevreji i Kripto-Jevreji oboljevaju često i od mnoštva inače vrlo rijetkih genetskih bolesti i poremećaja, a što je sve posljedica prakticiranja endogamije tj. upražnjavanja polnih odnosa i sklapanja brakova među srodnicima.[50][51]


Kripto-Jevreji u vlasti i društvu Balkana danas: rasističko kadroviranje

Najuticajniji političari i dr. javne ličnosti Balkana postavljaju se po krvnom porijeklu tj. u rasnoj politici "čiste krvi" (apartheidu čistoće rasne manjine za vlast nad rasnom većinom). Sljedećih preko 500 ličnosti su portugalski Kripto-Jevreji (većinom Sefardi) kadrovirani pred i nakon projektovanog raspada Jugoslavije[52]. Sva prezimena su nastala u ranom Srednjem vijeku i to daleko od Balkana pa to nisu starosjedilačke već neasimilirane jevrejske porodice (koje su zadržale hebrejsko prezime i u tajnosti vjeru), tek donekle prilagodivši prezime govoru novog okruženja - npr. germanizmi u prezimenima porodica koje su na Balkan ušle sa austro-ugarskom upravom. Aškenazi su "apsorbovani"[53] od strane Sefarda notornih po brutalnosti kad god im se za to ukaže globalna prilika poput svjetskih ratova i kriza. Ovdje izlistane su i praktično cijele vlade, npr. pored trenutnih kao što su cijela Vlada Fadila Novalića 2018- (pravo ime: Fadim Neuwald) i cijela Vlada Radovana Viškovića 2018- (Radwan Weisskopf), tu su još i cijela bivša Vlada Mladena Ivanića 2001-2003 (Młodek Iwan) te cijela bivša Vlada Dragana Mikerevića 2003-2005 (Dragon Mick). Tu je i cijeli sastav Vijeća ministara BiH Zorana Tegeltije 2018- (Zoren Teger) i cijeli bivši saziv Vijeća ministara BiH Denisa Zvizdića 2014-2018 (Denister Swist), zatim cijeli sastav Ustavnog suda BiH (uključujući sve strane sudije), kao i cijeli sastav Centralne izborne komisije (CIK) BiH - pa nije riječ o slučajnosti već o rasističkom kadroviranju. Još važnije, tu je i cijeli saziv oba doma Parlamentarne skupštine (PS) BiH, čiji članovi tj. "zastupnici" onda očito svi samo predstavljaju jednu manjinu i to neizabranu (pošto ni glasači nisu mogli znati ko na listama je Kripto-Jevrej pa su izbori očito i u cijelosti lažirani od strane CIK BiH kod konačnog brojanja). To znači i da je PS BiH nelegalna i nelegitimna tj. nije mogla i ne može odlučivati u ime države odnosno naroda (starosjedilačke većine). Kako se vidi, i svi Visoki predstavnici u BiH su Kripto-Jevreji (pa je čak i sama skraćenica sjedišta njihove funkcije, OHR - jevrejsko ime tj. prezime iz Galicije) osim Paddyja Ashdowna koji je, kao protestant, smijenio brojne Kripto-Sefarde u tadašnjem vrhu politike kao što su Dragan Čović (Dragon Chowis), Dragan Kalinić (Dragon Kalin), Mirko Šarović (Meierkop Schar) i dr. - što mu Kripto-Sefardi kao Milorad Dodik (Milrad Dodik) i Vojislav Šešelj (Weisler Sessel) nisu nikad oprostili, dok su drugi Kripto-Sefardi u ulozi "ljutih srbomrzaca" likovali kao npr. Bakir Izetbegović / Izet-bega Jahića (Bäker Jahwetz). S druge strane, starosjedioci čine apsolutnu većinu u vlasti na opštinskom i nivou kantona što dodatno razotkriva apartheid i malobrojnost tlačitelja od svega 0,2% (tj. jedva 40 hiljada Kripto-Jevreja - naspram 20 miliona starosjedilaca Balkana), ali i njihovu odličnu raspoređenost u društvu - pošto putem obavještajnih službi praktično isključivo čine (sva) lica u javnom životu, te rukovodioce u medijima, akademiji, privredi, kulturi/umjetnosti, sportu, itd. Ta rasna segregacija pojačava utisak njihove brojnosti kao npr. u Južnoj Africi vijekovima sve do 1994. Ova rasna segregacija znači da je na svakog uspješnog (ili "uspješnog") pojedinca postojalo najmanje 500 jednako kvalifikovanih ili talentovanih starosjedilaca - ali koji nisu nikada dobili svoju šansu i za koje niko nikada nije ni čuo. I dok su optuživali čitave religije i druge narode za divljaštvo i politiku čiste rase, kao npr. muslimane i protestante a naročito Amerikance, Engleze i Nijemce, cijelo to vrijeme tj. vijekovima unazad najveći rasisti su zapravo Jevreji, npr. na Balkanu. Jevrejska prezimena su navedena u zagradi, prema: AVOT Imeniku jevrejskih prezimena Galicije:[54]

  • BOSNA: Dragan Andan (Dragon Andermann), Dušan Antelj (Anteil, Antel), Damir Arnaut (Damer Arnauer), Suad Arnautović (Arnauer), Boro Babić (Babicz), Željko Bakalar (Bakalarz), Ante Baković (Antel Bakowski), Milorad Balaban (Bałaban), Sergej Barbarez (Serkes Barbar), Aida Baručija (Eidam Baruch), Denis Bećirović (Denister Becher), Senaid i Zlatan Begić (Sendik & Złate Berg), Omer Behmen (Behm), Ivan Bender (Iwan Bender), Marijan Beneš (Marin Benesch), Mersad Berber (Mersand Berber), Ljubomir Berberović (Berber), Enis i Selim Bešlagić (Beschläger), Ljubo Bešlić (Beschlos), Vjekoslav Bevanda (Baumwind), Hasan i Edhem Biber (Biber), Edhem Bičakčić (Biczaczer), Enver Bijedić (Biedermann), Vanja Bjelica (Belicer), Ivan Boban (Iwan Bob), Dragan Bogdanić (Dragon Bogad), Bogić Bogićević (Bogatsch), Branislav Borenović (Branis Borenstein), Muhamed Borogovac (Borochowicz), Semiha Borovac (Borowski), Mladen Bosić (Bossik, Bosyk), Mladen Bošković (Młodek Boskowitz), Lidija Bradara (Brader), Aleksa Buha (Buch), Pero Bukejlović (Bucheister), Salko Bukvarević (Buchwald), Perica Bundalo (Bunda), Dragan Bursać (Dragon Bursch), Svetlana Cenić (Zehn), Mustafa Cerić (Czercz, Zermann), Muharem Cero (Caro, Zermann), Igor Crnadak (Czerny), Željka Cvijanović r. Grabovac (Cwiek r. Grabowski), Ilija Cvitanović (Cwitowski), Aljoša Čampara (Schampanski), Asim Mirsad i Sulejman Čamdžić (Agisim Mersand & Sulem Chametschnik), Marinko Čavara (Marin Chawales), Oleg Čavka (Chawkin), Hasan Irfan i Muhamed Čengić (Chenkus), Goran Čerkez (Tscherkus), Bariša Čolak (Czołek), Alma Čolo (Cholonei), Eldar Čomor (Eld Chomer), Dragan Čović (Dragon Chowis), Sabina Čudić (Czudak), Osman Ćatić (Osmann Chatiner), Nermina Ćemalović (Chmielowicz), Mirsad Ćeman (Zemann), Predrag Ćeranić (Prediger Tscherner), Šaćir Ćerimagić (Czeremche), Petar Ćorluka (Choril), Sonja Davidović (Dawidowicz), Ranko Debevec (Dębówker), Rasim Delić (Delmann), Šemsudin Dedić (Deich), Elvira Dilberović r. Ćemalović (Diler r. Chmielowicz), Raif i Zijo Dizdarević (Diesendorf), Milorad Dodik (Dodik), Branko Dokić (Deuch), Krunoslav Draganović (Krynicer Dragon), Ramiz Dreković (Drecker), Vesko Drljača (Drilech), Ednan Drljević (Drehlich), Atif Dudaković (Dudaków), Zora Dujmović (Zoref Daumann, Dymonitz), Milan Dunović (Dynowicer), Šefik Džaferović (Schefrig Jaff), Senad Džambić (Gamber), Nermin Džindić (Ji(e)des, Jing(er)), Aleksandar Džombić (Gombin), Mato Đaković (Jadkowicz - i njegova emisija Telering doslovno je sefardsko prezime iz Galicije), Edita Đapo (Gapel), Zoran Đerić (Zoren Jerich), Petar Đokić (Joczes), Dženan Đonlagić (Göngel), Abid Đozić (Gózik), Neđo Đurić (Gure), Jasmin Emrić (Emrech), Amir Fazlić (Fasslich), Darijana i Muhamed Filipović (Filip), Edin Forto (Fort), Nurudin Gackić (Gaszka), Rahim Gadžić (Rahm Gajer), Jakov Valerija i Petar Galić (Gal), Dževad i Miralem Galijašević (Gewand & Mirem Galier), Ejup Ganić (Ganz), Halid Genjac (Genau), Vlatko Glavaš (Klawer), Gradimir Gojer (Gajer, Geuer), Srebrenka Golić r. Krivokuća (Golik r. Kriwerutschka), Josip Grubeša (Grubstein), Ankica Gudeljević (Gutheil), Irena Hadžiabdić r. nepoznato (Haj+Abt r. nepoznato), Nijaz Hastor (Neiaus Hast), Nijaz i Zukan Helez (Neiaus & Zuchman Helzel), Zlatko Hurtić (Złate Hurtik), Mladen Ivanić (Iwan), Alija i Bakir Izetbegović/Izet-bega Jahića (Bäker Jahwetz) i po majci Halidi Repovac (Repan), Milan Jelić (Jelin, Jelinowicz), Josip Jerković (Jerchower ), Mato Jozić (Józef, Joczes), Enver Jukanović (Jochanowicz), Ismir Jusko (Juskowicz), Munib Jusufović (Jusef), Diana Kajmaković (Keim), Halid Kajtaz (Chajt), Jovan Kalaba (Kahlberg), Dragan Kalinić (Dragon Kalin), Husnija Kamberović (Gamber), Salmir Kaplan (Kapłan), Radovan Karadžić (Radwan Karach), Elvir Karajbić (Elwer Charab), Siniša Karan (Sinicer Charan), Fahrija Karkin (Fahrer Kark), Anton Kasipović (Chasin), Fuad Kasumović (Kassmann), Enver Kazaz (Kaz), Elvir Kazazović (Kaz), Marijan Klaić (Marin Kleis), Predrag Kojović (Prediger Chojna), Zlatan Klokić (Złate Clawke), Đemal Kolonić (Kolin), Nikola Koljević (Kolawitz), Ivo i Željko Komšić (Chomer), Boro Kontić (Kontusch), Nedžad Korajlić (Koralik), Dario i Ivan Kordić (Kordisch), Staša Košarac (Koscher), Kemal Kozarić (Koz), Predrag Kožul (Prediger Koziel), Momčilo Krajišnik (Kreiss), Mijo i Ružica Krešić (Kres, Kresch), Borjana Krišto r. Krželj (Krisch r. Kriegel), Zdravko Krsmanović (Kesmann), Bojan Ljubiša i Slaviša Krunić (Boin Lubasch & Slaf Krynic), Osman Krupalija (Osmann Krupel), Mirsad i Slavo Kukić (Kukuck, Kuchcik), Emir Kusturica (Kustin, Kustiner), Rajko Kuzmanović (Kuz, Kunzmann), Denis Lasić (Las), Boško Lemez (Lem), Džemaludin i Nedžad Latić (Lat), Davorin i Ivan Lesko (Lesko), Jozo Leutar (Leuter), Nikola Lovrinović (Löwer), Dragan Lukač (Dragon Lukaczer), Vladimir Lukić (Luki), Božo i Mariofil Ljubić (Bocz & Maier(h)of Lubicer), Irfan Ljubijankić (Lubianker), Saša Magazinović (Magazin), Melika Mahmutbegović (Mühlberger), Dušanka Majkić (Majkowicz), Vojislav Maksimović (Weisler Maksymowic), Vjekoslav Mandić (Mand), Nermin Mandra (Mander), Zvonko Marić alias Bajram Demić (Mär alias Dem), Mirjana MarinkovićLepić (MarinLep), Boris i Damir Marjanović (Boris & Damer Marianowski), Josip Martić (Martschis), Damir Mašić (Damer Mas), Mijo Matanović (Metanowski), Darko Matijašević (Matias), Srđan Mazalica (Meiselis), Šemsudin Mehmedović (Mehlmann), Dragan Mektić (Dragon Meker), Mićo Mićić (Michnik, Mick), Dragan Mikerević (Dragon Mikler), Stjepan Mikić (Mik), Branko i Mario Mikulić (Bran & Marin Mikulincer), Zlatko Miletić (Złate Milet), Jelka Miličević (Milich), Draško Milinović (Milinger), Duško Milunović (Mühlthau), Ljubica Miljanović (Meilen), Vojin Mitrović (Mittler), Pramod i Lakshmi Niwas Mittal (Laks Niwes Mital), Nada Mladina (Mildi(e)ner), Adi i Nedžad Mulabegović (Mühlberger), Ivan i Stanko Musa (Iwan & Stank Musales), Albin Muslić (Albin Muszlin), Dino Mustafić (Muster), Edin Mušić (Muschel), Alija Nametak (Namet), Mario Nenadić (Nenadel), Nenad Nešić (Nesch, Nessis), Margarita Nikolovska (Nik), Nermin Nikšić (Nik, Nachsatz), Sakib Nišić (Nisichis), Momčilo Novaković (Nowak), Snježana NovakovićBursać (NowakBursch), Fadil Novalić (Neuwald), Sredoje Nović (Nowicki), Senka Nožica (Nog), Angelika Nussberger (Nussberger), Goran Opsenica (Gorn Opsfeld), Adil i Ismet Osmanović (Osmann), Sulejman Pačariz (Pachciarz), Muhamed Pandža (Panzer), Tudor Pantiru (Panter), Zoran Paprica (Zoren Paprycz), Boris Pašalić (Pasch), Mirsad Peco (Mersand Pezel), Nermin Pećanac (Peczeniak), Dario i Mira Pekić (Pek), Marina Pendeš (Pentek, Pundek), Vjekoslav Petričević (Petyche), Obren Petrović (Petrowicz), Biljana Plavšić (Pławka), Fikret Pločo (Płocker), Sifet Podžić (Poczęges), Hakija i Hamdija Pozderac (Haker & Hummer Poster), Sanela Prašović-Gadžo (Sanel Präss-Gandz), Jadranko Prlić (Perlis), Lazar Prodanović (Prädiger), Srđan Puhalo (Puhacz), Nebojša Radmanović (Radmann), Fahrudin Radončić (Fuhraus Radwanitz), Martin Raguž (Radgoszczer), Srđan Rajčević (Reichwerk, Reiewitz), Edin i Emir Ramić (Ram), Ane Raščić (Aner Rasch), Lejla Rešić (Ressis), Mehmed i Midhat Riđanović (Reigenbogen), Vlado Rogić (Rogalik), Husein Rošić (Husen Rosch), Ramiz Salkić (Salkind), Asim Sarajlić (Sara), Džerard Selman (Selmann), Behaudin Selmanović (Selmanowitz), Rusmir Sendić (Sendik), Asaf Serdarević (Sertschar), Ćamil Sijarić (Szyja), Haris Silajdžić (Sil), Miodrag Simović (Sim), Abdulah Skaka (Schach), Nijaz Skenderagić (Neiaus Schenderfer), Safet i Senad Softić (Saft i Zienader Sofer), Fahrudin Solak (Sol), Miladin i Perica Stanić (Stanik), Nenad Stevandić (Stebenaus), Tomica Stojanović (Stojanower), Omer Stupac (Stup), Salem Šabić (Schabs), Aziza i Muhamed Šaćirbegović (Schacher, Schatzberger, Zuckerberger), Ahmet i Aleksa Šantić (Scheinstein), Mirko Šarović (Schar), Selvedin Šatorović (Schatter), Vehid Šehić (Schech), Alen Šeranić (Schermann), Davor Šešić (Siess), Boris i Stjepan Šiber (Schieber), Dragan i Miloš Šolaja (Dragon & Miloch Schol), Nikola Špirić[55] (Spir, Spires), Slaviša Šućur (Szczur), Šemso Tanković (Dankowicz), Bakir i Danis Tanović (Tan), Milan i Zoran Tegeltija (Mil & Zoren Teger), Zoran Tešanović (Zoren Teschner), Sulejman Tihić (Sulem Tihl), Đuro i Tanja Topić (Top), Srđa Trifković (Trif), Mirko Trifunović (Trif), Milan i Natalija Trivić (Trif, Treubi(t)z), Rodoljub Trkulja (Terkel), Neđo Trninić (Thorn), Kasim Trnka (Trink, Trinkaus), Amel Tuka (Tuch), Nermin Tulić (Tül), Danijel Tulumović (Tül), Fuad Turalić (Tur), Bisera Turković (Turk), Sulejman Ugljanin (Ułan), Hanka Vajzović (Weiss), Slobodan Vasković (Waszkowicer), Gordana i Zora Vidović r. nepoznato (Gordon & Zoref Widowitz r. nepoznato), Simeun Vilendečić (Weiland), Mirsad Vilić (Mieres Vil), Radovan Višković (Radwan Weisskopf), Božidar i Slavko Vučurević (Bocz & Slaf Wucher), Zlatan Vujanović (Złate Wojner), Tomo Vukšić (Wuks), Sanja Vulić (Wulich), Mirsad Zaimović (Mersand Zeimer), Salko Zildžić (Salkind Zilz), Enver Zornić (Zorn), Krešimir Zubak (Dziubak), Amir i Ibrahim Zukić (Zuch), Denis Zvizdić (Swist), Mehmed Žilić (Zilich, Zill), i dr.


  • CRNA GORA: Milo Đukanović (Jochanowicz), Ranko Krivokapić (Krywólka), Andrija Mandić (Mand), Slavko Perović (Perowicz), i dr.
Sefarda Jakoba Fincija za prvog direktora Agencije za državnu službu BiH (2001-2008) postavio je Visoki predstavnik (kolonijalni guverner) Wolfgang Petritsch[56], i sam Kripto-Sefard iz Galicije (Potrich[54]). Finci je potom na ključne pozicije i radna mjesta postavio i uposlio uglavnom građane jevrejskog porijekla uključujući svog nasljednika koji je na toj funkciji od 2009 sve do danas. Potom se iste (2009) godine zaogrnuo savršenim plaštom ugroženosti u vidu presude Sejdić-Finci[57] a koja je bila jedina moguća s obzirom na pravni sistem pa je ona tek dobro iskorišteni paravan. Tako je postao siva eminencija tj. vladar BiH de facto. Time je i uloga Visokog predstavnika u BiH mogla biti svedena na minimum, pošto je sistem uprave tada postao u potpunosti iskontrolisan (po modelu Austro-ugarske uprave) i Bosnom iz sjenke (dakle međunarodnopravno nelegalno) upravlja Jakob Finci kao njen namjesnik po krvnom (rasnom) pravu tj. u klasičnom apartheidu u kom se - kao i u svim apartheid režimima - starosjedilačka većina sprečava da upravlja, dok se pravo na zapošljavanje pod jednakim uslovima ne garantuje.

  • HRVATSKA: Dražen i Vladimir Anzulović (Anczulowicz), Milan Bandić (Mil Bandis), Ivo Banjac (Beina(c)ker), Rafael Boban (Bob), Mile Budak (Buda), Ivan Čermak (Tschermak), Ivan i Petar Čobanković (Czoban), Ljubo Ćesis zv. Rojs (Ches - i njegov nadimak Rojs doslovno je sefardsko prezime iz Galicije), Martina i Zlatko Dalić (Martiner & Złate Dalicz), Ivan Đikić (Dieck), Jure Francetić (Franz), Mate Granić (Granik), Zlatko Hasanbegović (Złate Hassenberg), Hrvoje Hegedušić (Hegedüss), Eugen i Slavko Kvaternik (Kwater), Vjekoslav "Maks" Luburić (Luber), Ivan i Marko Malenica (Mielnica), Zdravko Mamić (Mame), Stjepan Mesić (Mesis), Ante Nobilo (Nobel), Andrej Plenković (Palenker), Vesna Pusić (Pusch), Ivica Račan (Rach), Stjepan Radić (Radd), Željko Raguž (Radgoszczer), Ivo Sanader (Sander), Aleksandar Stanković (Steinkopf), Ante Starčević (Stark, Starkschal), Dinko Šakić (Szacker), Vladimir Šeks (Schek, Seks), Zvonimir Šeparović (Sephardi, Szeparowicz), Miroslav Škoro (Skóra), Martin Špegelj (Speigel), Mika Špiljak (Spilek), Stipe Šuvar (Schwarz), Franjo i Miroslav Tuđman (Tuchmann), i dr.


  • SLOVENIJA: Andrej Bajuk (Bauch, Bajcz), Alenka Bratušek (Bratt), Miro Cerar (Zerer), Janez Janša (Jantschalek), Jelko Kacin (Kazing), Milan Kučan (Kuchen), Borut Pahor (Paczornik), Lojze Peterle (Peterling), Janez Potočnik (Potocznik), Marjan Šarec (Schar), Slavoj Žižek (Slachowoj Dzyczek, Zizes), i dr.


  • SRBIJA: Neda Arnerić (Arner), Ljubomir Bandović (Lubczer Band), Miloš Biković (Bikower), Sonja Biserko (Biser, Perla[26]), Rustem i Zafir Beriša (Berisch), Svetlana Bojković (Bojko), Dragoslav Bokan (Bocan, Bok), Zorica Brunclik (Zoref Brynze), Fahreta Jahić alias Lepa Brena (Jahwetz), Nenad Čanak (Chanak), Vasa Čarapić (Charap), Nebojša Čović (Chowis), Ivica Dačić (Daches), Vladan Danković (Dankowicz), Branko Dragaš (Brane Drag), Vuk Drašković (Dereschowitz), Dušan Dunđer (Dunajer), Milovan i Dragan Đilas (Mielwurm & Dragon Gielso(h)n), Zoran Đinđić (Zoren Ginzich), Snežana Đurišić (Jurisch), Dragan Džajić (Dragon Jeitzis), Ilija Garašanin (Grassmann, Charasch), Marko i Slavko Gavrilović (Gawrilowicz), Vuk Jeremić (Jeremiasz), Borisav Jović (Boriczower Jawitsch), Radovan Kalabić (Kahlberg), Nataša Kandić (Kan, Kandel), Vuk Karadžić (Byk Karach), Nenad Janković alias Nele Karajlić (Jankowicz), Jelena Karleuša (Czarnolewski), Nenad Kecmanović (Kesmann), Mihalj Kertez (Michał Czertez), Miloš Ković (Kowis), Žarko Korać (Korach), Tomislav Kresović (Kreszower), Radomir Lukić (Luki), Siniša Mali (Mały), Branko Mamula (Mamulik), Milomir Marić (Mär, March), Goran Milić (Milich), Slobodan Milošević (Miloch), Željko Mitrović (Mittler), Milan Mojsilović (Mil Mojslowitz), Slavoljub Muslin (Muszlin), Milan Nedić (Nedler), Branimir Nestorović (Nestrowicz), Srđan i Rajko Nogo (Nog), Goran Novaković (Nowak), Dositej i Boško Obradović (Oberard), Nenad Prokić (Prokisz), Aleksandar Raković (Rakowicz), Željko Ražnatović zv. Arkan (Rożniatowski - i njegov nadimak Arkan doslovno je drevno jevrejsko prezime), Jovan i Ljubiša Ristić (Jofe & Lubasch Rister), Sinan Sakić (Sak), Ljubiša i Slobodan Samardžić (Lubasch & Słobidker Sam), Nikola Sandulović (Nik Sandel), Predrag Sarapa (Prediger Sara), Milan Stamatović (Mil Stam), Ivan i Petar Stambolić (Iwan & Peter Stambulka), Nemanja Starović (Neimann Star), Aleksandar Šargić (Scharga), Šaban Šaulić (Szabo Schaul), Marija Šerifović (Scherf), Vojislav Šešelj (Weisler Sessel) i po majci Danici Misita (Messite), Marinika Tepić (Tepich), Teša Tešanović (Teschner), Branislav i Sergej Trifunović (Branis & Serkes Trif), Aleksandar Vučić (Alexander Wuchs), Aleksandar Vulin (Alexander Wulin), i dr.


a na Balkanu tu su još i npr.: Alić (Al), Belan (Belan), Bilić (Bilis), Borščak (Borschak), Boškailo (Buchheim), Brajlović (Braiłower), Burek (Burek), Ćosić (Czosnik), Dazdarević (Düsendorf), Demić (Dem), Domazek/Domazet (Domaszek), Duranović (Durmann), Džeko (Jekel), Fajković (Fajczewicz), Festić (Fest), Gabela/Gabeljić (Gabel), Gajić (Gajer), Glotić (Glotz), Gudelj (Gutheil), Heldić (Held), Hodžić (Hotsch), Ibralić (Iberahl), Ibrišimović (Ebrisch), Jakubović (Jakubowicz), Janjuš (Januschower), Jelić/Jelinić/Jelinović (Jelin, Jelinik, Jelinowicz), Kahriman (Kohrmann), Kamenica (Kamen, Kamenicer), Karanović (Charan), Kokoška (Kokosch), Komar (Komar), Kopić (Kop), Kostić (Kost), Kecman (Kesmann), Kukuruz (Kukuruz), Kulina (Kula, Kuli), Lajšić (Leich), Lipa (Lipa), Lisak (Lisak), Lošić (Lossitz(er), Losyc), Maslić (Masler), Mešetović (Messite), Morić (Moritz), Mileusnić/Mulahusić (Mühlaus), Mulić (Mühl), Muslić (Musler), Novak (Nowak), Nurikić/Nurković (Nurek), Osmanlić (Osmann), Pejaković (Pejsachowicz), Petrov (Petrow), Pleho (Plehr), Popović (Popowicz), Poturak (Pułturak), Prženica (Przenica), Rondić (Ron, Rondelstein), Rubinović (Rubinowicz), Rudić (Rudich), Sabotić (Sabat), Saliković (Salik), Selmanović (Selmanowitz), Sidran (Sidrer, Siedmann), Sijerčić (Sieraczyk), Soldin (Soldan, Soldinger), Soldo (Sold, Soldörfer), Stanković (Stank), Šečić (Schech), Šiljak (Schilaj), Škahić (Schahl), Škrelj(a)/Škrijelj (Schrer, Schreyer), Škulj (Schulaj), Toperić (Toper), Vejzović (Weiss), Višnjić (Wisznicz), Vrce (Werz, Werzer), Zlatar (Złate), Zrnić (Zorn), Zunđa (Zung), itd.[54]

Oni koji su oblikovali II svjetski rat su nosili jevrejska prezimena:[54] iz XIV v. iz Galicije u Portugalu. Ovo je neoboriv dokaz da je na sceni zavjera velikojevrejske elite za svjetskom dominacijom i apsolutističkom kontrolom čovječanstva svim sredstvima.

  • LOBI (od "pada komunizma"): Carl Bildt (Bild), Recep Erdogan[58] (Erd, Erdmann), Tanja Fajon (Fein), Michail Sergejewitsch Gorbatschow (Michał Serkes Gorbaczyński), Antonio Guterres (Guterr, Guterz), Valentin Inzko (Inzer), Miroslav Lajčak (Lajczes, Leich), Angela Merkel (Merkel), Mike Pence (Pencer), Wolfgang Petritsch (Potrich), Mike Pompeo (Pompeus), Johann Sattler (Sattler), Christian Schwarz-Schilling (Schwarz, Schilling), Daniel Serwer (Serwer), Carlos Westendorp (Westen), i dr.


  • Teorije zavjere (o svemu i svačemu osim o Cionizmu): Anthony Fauci (Fau), David Icke (Ichel), Alex Jones (Jonas), Dejan Lučić (Luchs), Krešimir Mišak (Misch), Michel Nostredame (Michels Neustedter), Semir Osmanagić (Osmann), Goran Šarić (Schar), i dr.,


  • Stvarne zavjere (II svjetski rat): Winston Churchill (Tschertsch), Adolf Eichmann (Eichmann), Joseph Goebbels (Gebel), Hermann Goering (Geringer), Heinrich Himmler (Himmler), Adolf Hitler (Hitler), Chiang Kai-shek (Kaisch), Benito Mussolini (Muszlin), Vidkun Quisling (Questler), Franklin Roosevelt (Rosenwald), Joseph Stalin (Stal), Mao Zedong (Zedner), i dr.,


Nijaz Hastor (Neiaus Hast), najbogatiji građanin Bosne i vlasnik privatne banke i tvornice auto-pribora. Imovina ovog Kripto-Jevreja se procjenjuje na preko 500 miliona Eura. U Njemačkoj presuđivan za iznudu[59]. Porijeklo bogatstva je nepoznato. Po matrici koju su razvili Medici, u javnosti je zaogrnut plaštom humanitarca i mecene.

  • Lažno muslimansko plemstvo: Po upadu na Balkan sa Austro-Ugarskom (nakon što je otjerana Turska), Kripto-Jevreji sa prethodno germanizovanim prezimenima su ista prilagođavali i pretvaranjem čestog germanskog sufiksa berg odnosno berger - u begić odnosno begović, na taj način si gradeći lažno viši društveni status pošto je otomanska uprava odnijela većinu evidencija pa je bilo praktično nemoguće prevaru razotkriti. Iako to nije pravilo, autohtono starobosansko/starosrpsko/staroilirsko plemstvo (kao i tursko nastalo islamizacijom istog) prepoznaje se po tome što je sufiks pridodan kod nas uobičajenom (neskraćenom) imenu prvog plemića određene loze. U suprotnom, najvjerovatnije je riječ o fikciji. Tako su lažni muslimanski plemići kod nas i:
    • Albegić (Alberg), Albegović (Elberger), Altibegović (Altberger), Berbegović (Biberberger), Bilajbegović (Bleiberger), Dalbegović (Dalberg), Dambegović (Domberger), Đanbegović (Günzberger), Đelbegović (Gelberger), Đulbegović (Dulberger), Ganibegić (Ganzberg), Ganibegović (Ganzberg), Isabegović (Isenberger), Kulbegović (Kühlberger), Kulenbegović (Külenberg), Nihbegović (Nichtberger), Nuhbegović (Nachberger), Nubegović (Neuberger), Nurbegović (Nürnberger), Razbegović (Rosberger), Reisbegović (Reisberger), Rejhanbegović (Reichenberger), Rizvanbegović (Risenberger), Saidbegović (Seidberg), Salibegović (Salzberger), Sanibegović (Sandberger), Širbegović (Schurberg), i dr.


Prezimena Kripto-Sefarda na Balkanu danas, pored pomenutih Gavrankapetanovića, Lagumdžija te Osmanagića, uključuju i: Begić, Behar, Bošković, Dajanović, Habibović, Haim/Hakim, Hasanagić/Hasanović, Kaplan, Obad/Obrad, Pardo, Peralta, Pinto, Seferović, Špirić, Zafranović, i dr.[55] Neka od Kripto-jevrejskih prezimena nastala su pretvaranjem hebrejskih u naizgled nehebrejska prezimena: Atijas u Zekić, Levi u Livić, Mušon u Mušan/Mušanović, Nakas u Nakaš, Papo u Papić, Perla u Biserko (kao i vlastita imena: Biserka, Bisera), itd., dok neki ostali primjeri uključuju i prezimena kao što su: Aladžemović, Almuzlinović, Anđelković, Avramović, Bijelić/Belić, Cević, Čolaković, Davidović, Hazanović, Isaković, Jakovljević, Josifović, Mandić, Mandilović, Manojlović, Perić, Sadić, Simonović, Zumbulović, itd.[26] Inače, Kripto-Jevreji često svojim prvorođenim sinovima daju i imena po tradicionalnim prezimenima, npr. Milorad (Milrad)[54] Dodik (Dodik), Lakshmi Niwas (Laks Niwes)[54] Mittal (Mital), itd.

Jevrejske zajednice o navedenim i ostalim prezimenima Kripto-Jevreja na Balkanu vode precizne evidencije i geneološka stabla, kako bi u svakom istorijskom trenutku znali kako da kadroviraju na način da zadrže nelegalnu nadvlast nad Balkanom. Ta prezimena su odlučujuća i kod postavljenja na odgovorne funkcije i zapošljavanja na bolja radna mjesta u politici, akademiji, medijima, pravosuđu, privredi, itd. Kao i u Bosni pod Austro-Ugarskom, rasističko kadroviranje je korišteno i kod popunjavanja mjesta u upravi današnje Bosne pa je Agencijom za državnu službu BiH kao njen prvi direktor tj. od formiranja 2001 pa do 2008 rukovodio izvjesni viđeni Jevrejin Jakob Finci koga je na tu funkciju postavio Visoki predstavnik u BiH (kolonijalni guverner) Wolfgang Petritsch[56] (i sam Kripto-Sefard iz Galicije - Potrich[54]). Finci je potom na ključne pozicije i radna mjesta postavio i uposlio uglavnom građane jevrejskog porijekla uključujući svog nasljednika koji je na toj funkciji od 2009 sve do danas. Potom se iste (2009) godine zaogrnuo savršenim plaštom ugroženosti u vidu presude Sejdić-Finci[57] a koja je bila jedina moguća s obzirom na pravni sistem pa je ona tek dobro iskorišteni paravan. Tako je postao siva eminencija tj. vladar BiH de facto. Time je i uloga Visokog predstavnika u BiH mogla biti svedena na minimum, pošto je sistem uprave u potpunosti iskontrolisan po modelu Austro-Ugarske i Bosnom iz sjenke (međunarodnopravno nelegalno) upravlja Jakob Finci kao njen namjesnik po krvnom (rasnom) pravu. Da bi riješili glavni problem - izrazite malobrojnosti (desetak hiljada Kripto-Jevreja naspram 3,5 miliona starosjedilaca Bosne), Finci i njegovi namjesnici u pravosuđu oslobađaju svoje saplemenike po automatizmu (obično nakon spektakularnih hapšenja da ublaže bijes javnosti tj. starosjedilaca), a u izvršnoj i zakonodavnoj vlasti da bi zauzeli pozicije masovno nabavljaju lažne diplome te popunjavaju funkcije npr. ministara bez obzira na stručnu spremu (za određeni resor). Svi zajedno se na funkcijama rotiraju, te koriste i razne druge praktične prevare kojima su se jevrejske elite istorijski služile nakon gubitka Izraela tj. u zemljama koje bi pokušale osvojiti iznutra, a radi čega su iz velikog broja zemalja Jevreji i bivali iznova protjerivani. Npr. jedna od klasičnih prevara u zemljama gdje Jevreji učestvuju u nadvlasti jest zakonska obaveza da u razne obrasce - radi utvrđivanja prava na privilegije po osnovu rase - unesete i majčino djevojačko prezime pošto je po jevrejskom pravu odnosno običajima uslov da se neko smatra Jevrejom taj da mu/joj je majka Jevrejka.

Rasističko kadroviranje ima i važnu preventivnu ulogu u velikojevrejskoj geopolitici i politici, kad se određenom funkcioneru koji nije svjestan razloga zbog kog je postavljen/a na važnu funkciju, saopšti u povoljnom momentu da je porijeklom Jevrejin/ka. To na njegovu/njenu psihu a time i politiku može imati presudan uticaj, što se npr. pokazalo tačnim kod otkrivanja "tajne" o njenom jevrejskom porijeklu tadašnjoj državnoj sekretarki SAD Madeleine Albright - nepune dvije sedmice nakon što joj je imenovanje potvrđeno u Senatu SAD.[60] To su odmah popratili svi mainstream (velikojevrejski) mediji, te time značajno uticali na njen a posredno i na stav i politiku SAD-a prema Izraelu pa time i prema velikojevrejskim globalnim geostrateškim ciljevima tokom naredne četiri godine.


Metode kolonijalnog vladanja velikojevrejske elite

Od Frescobaldija preko Medicija do Rothschildsa

Pape iz italijanske Kripto-sefardske bankarske porodice Medici (s lijeva): Giovanni de' Medici (papa Leo X, 1513–1521), Giulio di Giuliano de' Medici (papa Clement VII, 1523–1534), Giovanni Angelo Medici (papa Pius IV, 1559–1565), Alessandro Ottaviano de' Medici (papa Leo XI, 1605). Sva četvorica su postavili nebrojene Kripto-Sefarde na najuticajnije pozicije u Crkvi i državi, i na razne načine učvrstili poziciju Sefarda i Kripto-Sefarda u Otomanskoj imperiji. Računa se da su Medici tokom 300 godina svoje moći i njihovi prethodnici Frescobaldi tokom 350 godina njihove moći (XI-XIV v.) uspjeli kupiti papinstvo za još najmanje 25 papa, preko kojih će vršiti i širiti uticaj na svjetska zbivanja. Takvo subverzivno djelovanje unutar Crkve nastavili su i proširili i drugi bankarski karteli nakon Medicija, a prvenstveno Rothschildi, pa je za pretpostaviti da su do sada i znatan dio najviših pozicija ako ne i većinu u Kolegiju kardinala odnosno Konklavama za izbor papa te drugdje - kao i u vrhu drugih religija - preuzeli Kripto-Jevreji. Tako su sve pape od zadnjeg Medici pape iz 1605 do danas - Kripto-Jevreji (vidi tabelu).

Britanska kraljevska porodica (ustvari njemačka kraljevska loza koju su Vatikan i Kripto-Jevreji ženidbama preko kraljice Viktorije podmetnuli Englezima tj. protestantima) je sarađivala s njemačkim nacistima u II svj. ratu u pokušaju da iz Engleske ukloni Aškenaze/Kripto-Aškenaze čime bi Vatikan odnosno Kripto-Sefardi zagospodarili i finansijskim tokovima V. Britanije a preko nje ostvarili i punu kontrolu nad SAD. Tako npr. kad portugalski Kripto-Sefard Milorad Dodik[54] pljuje po Englezima, on samo reflektuje mržnju prema Aškenazima koju gaje beogradski Kripto-Sefardi za koje Dodik preko tamošnje masonske lože radi i koji su ga pučem (tenkovima NATO-a) doveli na vlast u doba kad je Vatikan preko Bijele kuće (neoliberala - većinom katolika odnosno papista) samostalno kontrolisao NATO. Naime, papama su Kripto-Sefardi i dalje prvorazredni geostrateški partneri zahvaljujući starim i dubokim finansijskim vezama još od Bordžije, a koje su učvršćene vezama sa bankarskom Kripto-sefardskom dinastijom Medici koja je samo iz svoje porodice korupcijom tj. kupovinom glasova postavila četvoricu rimskih papa (i još najmanje 25-oricu papa kojima su takođe kupili papinstvo) što je učvrstilo tj. ispreplelo interesne veze Papinstva sa Judaizmom do nerazmrsivosti.

Medici su od početka svoje bankarske dinastije u XV v. pružali utočište Jevrejima prognanim iz drugih zemalja, npr. Veliki Vojvoda od Toscane Cosimo I de Medici je davao zaštitu Jevrejima, još 1551 izdajući dozvole cijelim jevrejskim porodicama za nastanjenje u Firenzi u vrijeme kad je Jevrejima (a naročito Marrano tj. Kripto-Jevrejima) boravak bio zabranjivan u cijeloj Italiji i šire, te kad je pružanje utočišta Jevrejima/Kripto-Jevrejima bilo toliko opasno da je prisustvo jednog jedinog Jevrejina u nekom italijanskom gradu dovodilo cijeli taj grad u vrlo delikatnu situaciju i izlagalo ga mogućim sankcijama od strane papa pa čak i vojnim odmazdama. Stoga su i sami Medici bili primorani s vremena na vrijeme protjerivati Jevreje iz Firenze, ali bi uvijek ostavljali Jevreje trgovce i bankare, protjerujući samo one koje nisu imali finansijsku moć, na taj način pred papama sebi gradeći oreol "dobrih katolika" koji će im služiti kao zaštita da onda pruže utočište jevrejskim finansijerima još više i češće. S obzirom da su ti sitni jevrejski bankari ustvari držali zalagaonice, njihov kapital je za same Medicije bio beznačajan, pa je njihov profil kao "bankara" (ustvari lihvara) tek poslužio Medicijima kao izgovor za naseljavanje barem nekih Jevreja. Kasnije, kad su Medici počeli s kupovinom papinstva za članove svoje porodice, prestali su i sa progonom Jevreja iz svojih gradova. Cijelo vrijeme pružanja im zaštite, Medici su se prema Jevrejima koje su nastanjivali u svoje gradove odnosili veoma prisno tj. kao prema članovima sopstvene porodice.[61] Nedavnim DNK analizama posmrtnih ostataka 50 članova Medici dinastije utvrđeno je da su Medici imali i niz teških genetskih bolesti.[62][63]

Jevrejske pape

Pošto su od zadnjeg Medici pape iz 1605 pa do danas sve pape nosili jevrejska prezimena, danas je praktično nemoguće reći da li je Crkva ta koja kontroliše Sefarde/Kripto-Sefarde, ili oni kontrolišu Crkvu. Ispostavilo se da, u toj čudovišnoj simbiozi, Kripto-sefardske elite su te koje najviše podržavaju tradicionalne (nazadne) struje unutar Crkve, pošto je Crkva kao takva tj. sa papom kog je relativno lako (uz dovoljnu količinu novca) postavljati i uklanjati, najbolja investicija kripto-sefardskih elita ikad. Istu praksu, koju je prodorom na finansijsko tržište Engleske između XIII-XV v. razradila Kripto-sefardska bankarska dinastija Frescobaldi[64][65][66] (koja je finansirala sve papine krstaške pohode na Balkan), nastavili su i proširili i drugi bankarski karteli poput Medicija sve do današnjih Rothschilda i dr., pa je za pretpostaviti da su do sada i dobar dio najviših pozicija - ako ne i većinu - u samom Kolegiju/Koledžu kardinala i drugdje kao i u vrhu drugih religija - preuzeli Kripto-Jevreji. Danas se ova simbioza ogleda u fantazmagoričnim "borbama na globalnoj sceni" u kojima "zli" navodno žele istrijebiti milijarde ljudi i ostaviti "zlatnu milijardu", a onda uvijek nastupe "dobri" i navodno spašavaju čovječanstvo. Podsjećanja radi, Rimljani suočeni s propašću svoje Imperije, a kasnije i Kripto-Sefardi kao novi suvlasnici Crkve, izmijenili su izvorno hrišćanstvo do neprepoznatljivosti pa je njegov današnji oblik tzv. judeo-kršćanska filozofija (u stvarnosti: judeo-katolička) podređen(a) imperijalnim osvajanjima i pljačci umjesto obrnuto, kako je hrišćanstvo izvorno poučavalo.

Do 1605, svega nekoliko papa je nosilo jevrejsko prezime. Međutim, svi nakon zadnjeg Medici pape od 1605-danas su Kripto-Jevreji. Ovo van svake sumnje razobličuje dugotrajnu zavjeru velikojevrejske elite da zloupotrebom religije i novca zagospodare svijetom. Jevrejska prezimena su data u zagradi, prema: AVOT Imeniku jevrejskih prezimena Galicije:[54]:

  • Jorge Bergoglio alias papa Francis (Bergglas)
  • Joseph Ratzinger alias papa Benedict XVI (Ratzer)
  • Karol Wojtyła alias papa John Paul II (Wójt)
  • Albino Luciani alias papa John Paul I (Lutz)
  • Giovanni Montini alias papa Paul VI (Montenberg)
  • Angelo Roncalli alias papa John XXIII (Ron)
  • Eugenio Pacelli alias papa Pius XII (Packel)
  • Achille Ratti alias vPius XI (Ratt)
  • Giacomo Chiesa alias papa Benedict XV (Ches)
  • Giuseppe Sarto alias papa Pius X (Sartor)
  • Gioacchino Pecci alias papa Leo XIII (Pezel)
  • Giovanni Mastai-Ferretti alias papa Pius IX (Mast-Feren)
  • Bartolomeo Cappellari alias papa Gregory XVI (Kappel)
  • Francesco Castiglioni alias papa Pius VIII (Kastel)
  • Annibale della Genga alias papa Leo XII (Gengel)
  • Barnaba Chiaramonti alias papa Pius VII (Chomont)
  • Giovanni Braschi alias papa Pius VI (Brasch)
  • Giovanni Ganganelli alias papa Clement XIV (Gangel)
  • Carlo di Rezzonico alias papa Clement XIII (Reznik)
  • Prospero Lambertini alias papa Benedict XIV (Lamberg, Lampert)
  • Lorenzo Corsini alias papa Clement XII (Korczyn)
  • Pietro Orsini alias papa Benedict XIII (Orstein)
  • Michelangelo dei Conti alias papa Innocent XIII (Kontes)
  • Giovanni Albani alias papa Clement XI (Alban)
  • Antonio Pignatelli alias papa Innocent XII (Pinales)
  • Pietro Ottoboni alias papa Alexander VIII (Otto)
  • Benedetto Odescalchi alias papa Innocent XI (Otter)
  • Emilio Altieri papa Clement X (Alter)
  • Giulio Rospigliosi alias papa Clement IX (Ros)
  • Fabio Chigi alias papa Alexander VII (Chiger)
  • Giovanni Pamphilj alias papa Innocent X (Pamper)
  • Maffeo Barberini alias papa Urban VIII (Barber)
  • Alessandro Ludovisi alias papa Gregory XV (Ludwak)
  • Camillo Borghese alias papa Paul V (Borez, Borg)
  • Alessandro Medici papa Leo XI (1605).


Principi diktatorske nadvlasti

Organigram koncepta diktature velikojevrejske elite nad čovječanstvom. Ne sadrži detaljan prikaz metoda vladavine, niti odražava unutrašnja trvenja pojedinih izvršilaca kao ni istorijske ili regionalne transformacije. Organigram nije generalan, tj. izveden je iz akademskih izvora o geostrateškim aspektima vladavine velikojevrejske elite u tzv. geopolitičkim kriznim žarištima (eng. geopolitical hotspots) u kojima koncept periodično a najeksplicitnije i dolazi do izražaja. Koncept se zasniva na kompartmentalizaciji, tj. pojedini izvršioci ne znaju za zadatke i aktivnosti drugih izvršilaca. Da organigram nije generalan vidi se i iz činjenice da ne važi za zemlje pod kontrolom protestanata i sve druge slobodne zemlje - iz kojih su Papizam i Masonerija protjerani. U prikazanom konceptu, vidljivi dio velikojevrejske elite čine uglavnom Aškenazi, poluvidljivi tj. kripto dio čine uglavnom Sefardi, a uticaj elita tih plemena u nevidljivom dijelu koncepta tj. Masoneriji je izmiješan. Dok su principi vladanja dvaju elita filozofski različiti (pa stoga povremeno i ideološki suprotstavljeni), krajnji cilj obje elite je isti - dominacija nad čovječanstvom. Npr. kontrolom akademije u Evropi uče buduće psihologe da je intelektualac psihički jak/zdrav samo ako umjesto osvete odabere oprost, te ako izabere stranu "dobra" ili "zla" - dakle postane ili papista (sa svim što ta matrica podrazumijeva) ili mason (čime postaje samo "slobodni zidar" dakle prestaje biti slobodan čovjek što je sveobuhvatna sloboda). Papistički koncept naročito nakon XVI v. (potapanja Španske flote i gubitka katoličkog preimućstva nad morima/trgovinom) podrazumijeva činjenje brojnih zala, pa je u "Ugovor sa đavolom" ugrađena i klauzula o oprostu. U Sjevernoj Americi međutim, obrazovni sistem angloameričkih protestanata se otarasio papine lažne dualnosti za lakšu kontrolu ljudi pa je npr. masonerija u SAD predmet opšteg ismijavanja čime je velikojevrejskoj eliti na pametan način (ali primjenjiv samo na velike nacije) iz ruku izbijena Masonerija kao najvažnija poluga ostvarivanja političke kontrole na terenu pa toj eliti za političko samodokazivanje ostaju praktično samo mediji i Holywood.
Turski autor Ergun Poyraz je za knjigu Mozesova djeca[58] (tur. Musa'nin Cocuklari) 2007 uhapšen i u visokoprofilnom suđenju stoljeća tzv. Ergenekon procesima 2013 osuđen na 30 godina zatvora. Knjiga raskrinkava predsjednika Turske Recepa Erdogana i njegovu ženu kao Kripto-Jevreje. Poyraz je jedan od najčitanijih autora Turske i duboko povezan sa vojno-obavještajnim establišmentom Turske koji mu je redovno dostavljao tajne dokumente, pa je npr. njegova ranija knjiga iz 1998 korištena kao dokaz za zabranu rada najmanje jedne političke stranke. Poyraz navodi da se preko Kripto-Jevreja nastoji Tursku predstaviti kao islamističku zemlju. Iste godine Erdogan je dao vatrenu izjavu u kojoj je Cionizam nazvao "zločinom protiv čovječnosti"[67], a koju je Centar Simon Wiesenthal ekspresno uvrstio u "10 najgorih antisemitskih izjava". Bivši premijer Turske Necmettin Erbakan, koji je bio Erdoganov mentor koji ga je i uveo u politiku, teško je optužio Erdogana da su mu "oštre izjave obična fasada i da radi za Izrael"[68]. Suočeni s neminovnim raskrinkavanjem, Erdogan i njegove cionističke gazde odmah 2016 izrežiraju lažni vojni udar[69] u kom je, po uzoru na Hitlerovu paljevinu Reichstaga 1933[70], pokušano uništenje sve opozicije Kripto-jevrejskoj diktaturi, a koja je potom u Turskoj i zavedena.

Kao što se Aškenazi/Kripto-Aškenazi služe engleskom Masonerijom za ostvarivanje kontrole na terenu, tako se i Kripto-Sefardi tamo gdje imaju nadvlast organizuju politički preko Masonerije. Otuda je kod Masonerije zastupljeno više vrsta loža i rituala tj. kao i kod svakog udruženja - u zavisnosti od toga ko ih finansira. Lože koje ne pristanu na pokornost jevrejskom plemenu koje je u datom istorijskom trenutku dominantno, se proglase za "nepriznate". Na čelu loža u BiH, Hrvatskoj i Srbiji tako su uglavnom ljekari-fakultetlije, i oni u balkanskoj Masoneriji danas čine praktično sve šefove loža i sve masone najvišeg (33.) reda, a od kraja 2010-ih su im se u šefovanju pridružili i brojni novopečeni filozofi i teozofi pošto su se intelektualno nedoraslim ljekarima (redovno najlošiji studenti) stvari počele izmicati iz ruku. Putem Masonerije i obavještajnog sektora, Kripto-jevrejske porodice daju šefove političkih stranaka, direktore institucija, urednike medija, rukovodioce unutar obavještajno-bezbjednosnog sektora, itd. S druge strane, globalna elita Aškenazija/Kripto-Aškenazija (Soroš i dr.) finansira bezbroj nevladinih organizacija i fondacija u svijetu, preko kojih onda drže na oku i generalno govoreći pokušavaju umanjiti značaj Kripto-Sefarda zaštitom ljudskih prava u zemljama gdje Kripto-Sefardi imaju nadvlast. Glavna uloga Masonerije na Balkanu jest da za Kripto-Jevreje suprotstavlja starosjedioce jedne protiv drugih - dok one ambiciozne a manje intelektualno sposobne pojedince uvlači u Masoneriju i koristi da istinski intelektualan sloj (sklon idealima poput slobode i nezavisnosti) drži pod kontrolom - ako ne preko obavještajnog sektora, onda metodama prijetnji, ucjena i korupcije, kao i putem podobnih rektora i dekana.

Metode nadvlasti Jevreja u svijetu

Simbol šestara i lenjira kao zaštitni znak Masonerije ("Slobodnih zidara"), s konturom sa 6 vrhova tj. šestokrake (Davidove) zvijezde. Prema srednjovjekovnim izvorima, Davidova zvijezda (danas simbol Cionističkog pokreta) nalazila se na predantičkom Pečatu kralja Solomona. Simbolika je bila naročito važna u predinformatičko doba, kad su politički simboli bili sadržajniji od amblema i logotipa danas, pa se simbolom kazivalo mnoštvo podataka - o tome kome neki pokret i ideologija pripadaju, ko je osnivač, finansijer ili ktitor, itd.
Po preuzimanju Centralne banke SAD-a tj. pretvaranjem u privatnu kompaniju za iznajmljivanje spekulativnog (nepostojećeg!) novca Amerikancima pod nazivom "Federal Reserve" 1913 (eliminisanjem najbogatijih Aškenazija Amerike tog doba Benjamina Guggenheima i Isidora Straussa te najbogatijeg čovjeka svijeta Johna Jacoba Astora (protestanta) koji su se tome protivili pa su potopljeni sa Titanicom), velikojevrejska sefardska elita na čelu sa Kripto-sefardskom[71] porodicom Rockefeller je 1929 izdala prvu emisiju novčanice od $1 sa čuvenim prikazom "piramide sa svevidećim okom" - drevnim simbolom Katoličke crkve s kojom se ta elita orodila i stopila (tzv. "judeo-kršćanska filozofija"; u stvarnosti: judeo-katolička). Simbol su pripisali Masoneriji kao poluzi njihove nadvlasti (npr. nalazi se i na revolucionarnim poveljama tog doba uključujući Francuske), pa nije riječ ni o kakvoj misteriji već naprosto logotipu njihovog preduzeća za pravljenje (lažnog) novca. Da je npr. tuzlanska Dita d.d. vlasnik Federal Reserve banke, na novčanici od $1 bi mogao biti logo ARIX deterdženta.

Pored dva Svjetska rata, kad su npr. Sefardi bili kapoi u koncentracionim logorima u II svj. ratu kako bi pomogli u identifikovanju/istrebljivanju brojnijih Aškenazija, najčuveniji sukob između dva jevrejska plemena u XX v. se desio 1950-ih u SAD, kad je Senator Joe McCarthy - za kog postoje izjave svjedoka da je bio Kripto-Sefard[72] - pokrenuo progone Kripto-Aškenazija (liberala) u State Departmentu, Holywoodu, medijima te akademiji. Pored Holywooda u kom su praktično sve "glumačke zvijezde" Jevreji ili Kripto-Jevreji (npr. najplaćeniji glumac na svijetu Johnny Depp[55]), Kripto-Jevreji su i čuveni milijarderi "nejevreji" poput nekada J.P. Morgana[55] (jevrejsko: Morgen[54]). U novije vrijeme, uticaj su ostvarili putem Akademija nauka i umjetnosti te u moderno doba još i putem medija. Tako su preko Akademija kreirane i njegovane istorije lokalnih "naroda" kao i njihovi "nacionalni programi" za međusobne obračune koje će Kripto-Sefardi onda podstrekavati kad god nastupi globalna kriza: u svjetskim ratovima, "padom Berlinskog zida", ali i inače kad god im se za to ukaže globalna prilika npr. "Corona" histerijom 2020. Tim stalnim podgrijavanjem vatre, Kripto-Sefardi na Balkanu nastoje zadržati kontrolu stečenu pomoću Bordžije[73], te spriječiti Aškenazije/Kripto-Aškenazije u nastojanju da ovi Kripto-Sefardima još jednom preotmu Balkan. Geostrateški zadatak Kripto-sefardskih porodica na Balkanu i naročito u Bosni jest održanje tamnog vilajeta u interesu pape koji je i sam često Kripto-Sefard. Tako se održava "šanac oko papinog mermernog dvorca (Vatikana)" tj. "močvara koju niko neće" - dakle Balkan kao "stalno krizno žarište" u kom strani uticaji (protestanata, Rusa, i dr. stvarnih protivnika Rima) koje nije moguće iskontrolisati preko Papinstva i Kripto-jevrejstva odnosno Masonerije ne bi mogli/željeli ostvariti strateški prodor.

S nastupanjem doba izobilja velikojevrejske elite su se izopačile u globalne lihvare koji otvoreno pokušavaju narode širom svijeta opteretiti beskonačnim kreditima za pretvaranje svog nepostojećeg (elektronskog) novca tj. novca bez pokrića (kog su te elite kreirale u propaloj spekulativnoj "dionica-ekonomiji" kao prevari milenija) u nekretnine tih naroda kao pokriće: zemljište, šume, planine, rudnike, jezera, ostrva i dr., a po već oprobanom Grčkom scenariju. Rezultat bi neizbježno bio porobljavanje ljudi u tim zemljama. Glavni problem sa globalnom vladavinom bilo koje pa i te elite je što čovječanstvo nije niti može delegirati vladara/e cijelog svijeta. Jedno od geopolitičkih žarišta - mjesta u kojima izopačenost velikojevrejskih elita dolazi do izražaja najbolnije tj. uz periodične erupcije nasilja - jest i Balkan.

Metode nadvlasti Kripto-Jevreja na Balkanu

Benjamin Disraeli (1804-1881), premijer V. Britanije (1868, 1874–1880) i Sefard-ekstremista[37], iskoristio je autoritet tadašnje supersile da učvrsti poziciju saplemenika mu Obrenovićâ i dr. Kripto-Sefarda na Balkanu tako što je starosjediocima nametnuo lažnu istoriju putem Berlinskog Kongresa 1878, po kojoj su se ovi doselili u VI-VII v., time falsifikujući uzurpatorima Balkana a svojim sunarodnicima Kripto-Sefardima istorijsko pravo na Balkan (istoričari su sve do 1878 smatrali stanovnike Balkana starosjediocima, a Panonce (današnje Hrvate/Slavonce i Srbe) porijeklom iz Uže Ilirije[38] dakle Bosne[39]). Na isti način se i drugi Kripto-Sefardi koriste najvišim funkcijama, tj. da ojačaju poziciju svojih sunarodnika a uvijek na štetu starosjedilaca. Tako je npr. bankarska Kripto-sefardska porodica Medici naseljavala imućnije Jevreje u Italiju i to u doba Inkvizicije, kao i postavljala svoje pape koji bi onda postavljali ostale Medicije i dr. na najviše položaje, ovi opet druge, itd. Isto tako je i Miloš Obrenović na Balkan naselio i na najviše položaje - uključujući Kraljevskog rizničara - postavljao članove "istaknutih" porodica kao što su Davičo, Pijade i dr.[34] koje će poslije dati "ugledne" rukovodioce bez obzira na režim npr. komunistički rukovodilac Moša Pijade - ekstremni Sefard[74] notoran po okrutnosti i kršenju Brozove politike[75][76], itd.

Kripto-Jevreji Balkana svoju ulogu izvršavaju bez naročitog obzira ili emocija prema domicilnom stanovništvu - koje im služi kao topovsko meso i kojem su do ropskog nivoa izbrisali svijest o starosjedilačkom porijeklu i ekskluzivnom istorijskom pravu na Balkan, te ga još i naveli da povjeruje u gluposti poput "doseljavanja iz močvara Bjelorusije u VI/VII v." To su izveli na Berlinskom kongresu 1878, na kom su glavnu riječ vodili diplomati Jevreji/Kripto-Jevreji na čelu sa premijerom V. Britanije Benjaminom Disraelijem (1804-1881) koji je bio Sefard-ekstremista[37]. Naime, koristeći autoritet najviše pozicije onako kako to rade i Kripto-sefardske pape (da učvrste položaj drugih Kripto-Sefarda u svijetu), ili kako su to radili Medici da ojačaju sloj imućnih Jevreja u katoličkim zemljama, ili kako je to uradio Miloš Obrenović dovođenjem drugih bogatih Jevreja iz Otomanskog carstva npr. porodica Davičo, Pijade i dr. kojima je dodjeljivao najviše državne funkcije poput Kraljevskog rizničara[34] a one potom daju najviše funkcionere njegovog i svih narednih režima u Srbiji i Jugoslaviji (npr. visoki komunistički rukovodilac Moša Pijade - ekstremni Sefard[74] notoran po okrutnosti i kršenju Brozove politike[75][76]), i Disraeli je mitom o doseljavanju Slavena falsifikovao 1878 istorijsko pravo svom plemenu (tada vladajućim Obrenovićima i dr. Kripto-Sefardima) na Balkan umjesto prava starosjedilaca koje je pokušao potezom pera izbrisati i iz prava i iz istorije. To je rađeno kako lokalno stanovništvo tj. njegova inteligencija - nesvjesni postojanja vlastitog istorijskog prava nad teritorijom - ne bi izjavljivali prigovor (javnim i dr. protestima) na nadvlast od strane Kripto-Jevreja. Tako je po međunarodnom pravu uključujući Rimsko, ta nadvlast nastavljena kroz različite istorijske epohe, a strano miješanje u istu nije bilo moguće - osim blefova poput izrežiranog NATO bombardovanja rashodovane i zahrđale artiljerije 1990-ih radi stvaranja utiska međunarodne intervencije kao impulsa za ostanak Kripto-Jevreja na nadvlasti i nakon za njih neuspjelog rata. Šahovskim jezikom rečeno, bilo je neriješeno - pošto su granice bivših republika djelovanjem Aškenazija i njihove Badinterove komisije ostale ipak nepromijenjene; Badinterov otac je kao istaknuti Aškenazi pogubljen u SS konc-logoru Sobibor od strane kapoa Sefarda a njegova majka tokom deportacije za Aušvic (obje elite biraju svoje kadrove izuzetno pažljivo koristeći ljudske slabosti - od pohlepe preko pohote do želje za osvetom).


Benjamin Netanyahu u obraćanju Aleksandru Vučiću (Alexander Wuchs) 2014: "Prijateljstvo između Jevreja i Srba seže hiljade godina u prošlost, još u doba Rimske Republike"[77]. Tim rušenjem zvanične istorije Balkana (lažne istorije sefardskog ekstremiste Disraelija) o "doseljavanja Slavena" i buđenjem integrativnog patriotizma umjesto lažnih nacionalizama, Netanyahu je kao jedan od frontmena Aškenazija Rothschilda, porukom Vučiću kao Kripto-Sefardu želio napakostiti Sefardima inače.

Prilikom njihovog zvaničnog susreta 2014, Benjamin Netanyahu je Aleksandru Vučiću rekao da "prijateljstvo između Jevreja i Srba seže hiljade godina u prošlost, još u doba Rimske Republike"[78][77]. Tim rušenjem zvanične istorije Balkana (lažne istorije sefardskog ekstremiste Disraelija) o "doseljavanja Slavena" - i to sa najvišeg zvaničnog mjesta u diplomatiji - i buđenjem integrativnog patriotizma (Srbi = Hrvati = Bosanci = Bošnjaci = Crnogorci = Slaveni = Tribali = Iliri = Trojanci = Panonci...) umjesto lažnih nacionalizama, Netanyahu je - kao frontmen Aškenazija Rothschildovih - želio dodatno napakostiti Sefardima putem lične poruke Vučiću kao pripadniku Kripto-Sefarda. Tako npr. prema nalazima arheologije, lokalna plemena nisu se međusobno sukobljavala 10.000 godina - sve dok na Balkan nisu stigli Papizam i zatim Kripto-judaizam/masonstvo da ih "civilizuju" i "oslobode". To je ipak tek klasična prevara "dobar policajac/zao policajac", pa dok jedan od dva geostrateška partnera žrtvu navodno zlostavlja, drugi je navodno brani - i žrtva tj. inteligencija naroda-mete se na kraju, tako psihički slomljena, povjeri i povinuje "spasiocu", dok u svakom slučaju pobjeđuje partnerstvo. Ugrubo, Kripto-Sefardi na Balkanu kontroliraju političku "desnicu", a Kripto-Aškenazi političku "ljevicu"; u Bosni, i jednu i drugu ulogu igraju Kripto-Sefardi pošto su Aškenazije istrijebili pa bosanska "ljevica" nije ni po čemu radikalna, naprotiv - nje praktično i nema (u javnosti se više puta moglo čuti da su "nene Lagumdžije i Izetbegovića rođene sestre", ali nije bilo najjasnije šta to znači kad su navodne desnica i ljevica pa čak i sindikati - orođeni na najvišem nivou). Po završetku II svjetskog rata, uspostavom socijalističke Jugoslavije kao oživljenje "Velike Srbije", londonski Aškenazi privremeno preotimaju Balkan od beogradskih i sarajevskih Kripto-Sefarda zahvaljujući Josipu Brozu koji je, kako je pomenuto, iako po vlastitim riječima nije bio mason, ipak često slušao Masone-komuniste[40] - dakle većinom Aškenazije kojima će ekstremni Sefardi kao Moša Pijade i Kripto-Sefard Milovan Đilas (Gielso(h)n[54]) podmetati klipove u projekat socijalističkog Balkana činjenem ratnih i poratnih zločina uprkos Brozovim direktivama[75][76].

Nakon pada Berlinskog zida, očita razdvajanja jevrejskih interesa na globalnoj sceni - poput ljevice i desnice - više ne postoje[79], a to se vidjelo i u Bosni gdje se od 1970-ih razlika između Sefarda i Aškenaza – nekada tako očigledna i važna – potpuno izbrisala[80]. Ovo se desilo u odgovoru na Vatikan II sabor (1962–1965) na kom je Crkva prilagođena trećem pokušaju velikojevrejskog projekta stapanja jevrejskog globalnog kapitala a nakon što su prva propala u Svjetskim ratovima. I današnja podjela na globaliste i suvereniste gubi svaki smisao ako se zna da - iako je globalizam projekat papa još od vremena Rimske imperije i Sefarda/Kripto-Sefarda kao novih suvlasnika preduzeća Crkva d.d. a suverenizam projekat anglo-američkih protestanata nelojalnih germanskoj vladarskoj porodici V. Britanije - sljedbenici tih pravaca danas su izmiješani.

Današnja dilema Globalizam ili Suverenizam je lažna tj. ona je tek zamjena za potrošenu matricu Fašizam ili Komunizam. Kao i prije jednog vijeka, i danas obje "strane" finansira ista velikojevrejska elita (i Roosevelt (Rosenwald) i Churchill (Tschertsch) i Stalin (Stal) i Hitler (Hitler) su Kripto-jevrejska prezimena iz Galicije[54]), pa ta elita jedina tu može i pobijediti. Svijet se može istinski osloboditi od globalne jevrejske diktature samo ako više nikad ne nasjedne na igru "dobar policajac - loš policajac" te odbaci i globalizam i suverenizam (koji je takođe vrsta globalizma), čime bi ta elita bankrotirala. U protivnom bi čovječanstvo nastavilo u toj istoj eliti tražiti spasioce, dok bi ona umjesto spašavanja čovječanstva (od nje same - a to se nikad nije niti će se desiti) neometani nastavili oplođivati svoj lažni (spekulantski) kapital koji se ne zasniva na pokriću stvarnim tj. nepokretnim dobrima već na naivnosti masa kojima manipuliraju lažne vođe Kripto-Jevreji i Masonerija a koje plaća upravo ta elita. To je kao konsultantska firma koja ima i (1) početni kapital i (2) uslugu koju prodaje i (3) marketing/medije da vam tu uslugu proda i (4) fingiranu konkurenciju (dvije "strane") da u namještenoj tržišnoj utakmici nabija svojoj usluzi cijenu - pa sve što vlasnicima firme preostaje je da pronađu mušterije. A mušterije to smo svi mi tj. čovječanstvo, pa ko nasjedne - nasjedne. Zapravo, to i jeste firma - samo što operira na većim prostornim i vremenskim razmjerama pa je u našoj svakodnevici nije lako uočiti. Prošli put kad su velikojevrejski bankari prodali čovječanstvu svoju lažnu dilemu ("ili fašizam ili komunizam"), Balkan je teško nastradao. Ako bi i ovaj put zagrizao mamac ("ili globalizam ili suverenizam"), Balkan bi opet isto i prošao - jer "njegove" vođe (sa jevrejskim prezimenima) uvijek "nasjednu" najjače. Primjer kako se zamke velikojevrejske elite mogu izbjegavati vijekovima jest Švedska koja je na vrijeme suzbila nastojanja Kripto-Jevreja i Masonerije da od Skandinavije naprave Balkan, što je rezultiralo u viševjekovnom miru - od 1814 do danas.

Brutalnost

U nastojanju da izbace Sefarde sa Balkana, Aškenazi su dva puta stvarali Jugoslaviju, a Sefardi im je dva puta razvalili i to uvijek u krvi starosjedilaca - putem ekstremista kao nosilaca dizajniranog šovinizma. Tako dok su komunisti inače bili dio globalnog projekta Aškenazija protiv rimsko-germanske geopolitike ekspanzionizma tj. protiv finansijskih interesa Kripto-Sefarda, domaći fašisti i nacionalistički pokreti i partije na Balkanu bili su projekat Kripto-sefardskih porodica, npr. Handžar SS divizija koja je par dana po predaji fašističke Italije saveznicima (tj. po papinoj/Kripto-sefardskoj izdaji Hitlera) izvela prvu pobunu u nacističkim oružanim snagama i time se praktično stavila u službu pape i Sefarda/Kripto-Sefarda koji su iza Hitlera stajali. U Bosni, Kripto-Sefardi su tokom otomanske uprave u kojoj su i sami učestvovali, nemilosrdno apsorbovali[53] ili fizički uklanjali Jevreje nesefarde pridošle nakon XVI v. i to najviše Aškenazije - što im je onemogućeno austrougarskom okupacijom jer se ta uprava ponosila svojom "civiliziranošću" radi čega je nakon odlaska Otomana i broj Aškenazija u Bosni drastično porastao. Stoga Kripto-Sefardi na razne načine uništavaju Aškenazije koji u strahu masovno, a isto tako lažno kao i njihovi progonitelji, primaju islam te postaju Kripto-Aškenazi ali ih i kao takve Kripto-Sefardi proganjaju sve do danas kad su praktično svi već nestali iz Bosne[53], što se u miru postiže najviše ekonomskim i dr. pritiscima. Nakon što je odmah po Austro-ugarskoj okupaciji 1878, osnovana 1879 u Sarajevu Aškenaska jevrejska opština kao zasebna od Sefardske sve do 1940, i Jevrejsko društvo “La Benevolencija” koje je osnovano u Sarajevu 1892 je tek 1923 otvorilo svoja vrata i Aškenazima.[80] Cijelo vrijeme svoje nadvladavine, elita Kripto-Jevreja na Balkanu vodi izuzetno precizne evidencije svih rođenja, brakova i smrti svih Kripto-Jevreja, i to im je glavni izvor informacija za kadroviranje ("bijele liste") ili odstrel ("crne liste").

Kao i njihovi saplemenici širom Evrope koji su postajali kapoi u SS logorima smrti, i balkanski Kripto-Sefardi će iskoristiti II svjetski rat te kao pripadnici Ustaša istrijebiti ili u logore smrti otjerati većinu Aškenazija/Kripto-Aškenazija Bosne. Spasiće se uglavnom oni koji su iz straha od Kripto-Sefarda pristupili partizanima a koje su organizovali i sponzorisali londonski Aškenazi/Kripto-Aškenazi na čelu s Churchillom (Tschertsch) - koji je bio po ocu Kripto-Sefard a po majci Jevrejci Aškenazi, pa ga se po jevrejskom pravu smatra Aškenazijem i radi čega je, kao i zbog odanosti Masoneriji, izabiran na premijersku poziciju. Masovno hrljenje Kripto-Sefarda u Ustaše i SS ne čudi ako se zna da su Kripto-Sefardi kroz razne epohe uvijek dobrovoljno i masovno pristupali papističkim vojskama notornim po zločinima - npr. Konkvistadorima.[81] - pa se radi o organizovanom pristupu sefardske elite radi osiguravanja uspjeha osvajačkih pohoda papizma (ustvari pohoda Kripto-sefardskih elita kao najvećih investitora u Vatikan), ako treba i najsurovijim zločinima. S istim motivom su i u II svjetskom ratu cionisti kao Moša Pijade i Kripto-Sefardi kao Milovan Đilas, Mile Budak, Muhamed Pandža, Osman Rastoder (Rast), Sulejman Pačariz (Pachciarz) i brojni drugi, ciljano počinili najveće zločine na svim stranama, tj. kako bi se tako generisanom međusobnom mržnjom učvrstilo razdvajanje jednog te istog starosjedilačkog naroda. S istim ciljem su dizajnirani i pokolji u Srebrenici i Vukovaru u ratovima 1990-ih. Ova zajednička karakteristika brojnih pijuna Cionizma (velikojevrejskog pokreta kog je, vjerovali ili ne, osnovao genetski mentalni bolesnik - vjerovatno na osnovu ekstremističkih ideja koje je širio sefardski rabin u Zemunu u Srbiji[19]) - da su dokumentovani ratni zločinci na suprotstavljenim stranama[75][76][82] - daje autentičnost i Sporazumu Budak-Pijade iz 1935[83] o saradnji Ustaškog pokreta i Komunističke partije. Taj sporazum je navodno sklopljenom tokom njihovog robijanja u Sremskoj Mitrovici i pronađen u arhivi srpskog kvislinga Milana Nedića, ali su ga neki istoričari odbacili kao falsifikat iako je mogao biti i transkripcija izjave svjedoka o usmenom dogovoru s obzirom da su uprave zatvorâ u cijelom svijetu tog doba bile notorne po špijuniranju svojih zatvorenika, naročito političkih. Da su Kripto-Sefardi uistinu beskrupulozni u svojim nadsistemskim aktivnostima u kojima spletkare dok najbrutalnijim metodama izvršavaju naredbe velikojevrejske elite, najbolje se vidi na primjeru pomenutog Muhameda Pandže (Panzer), koji je kao "vatreni germanofil" 1942 osnovao SS Handžar diviziju, da bi odmah po kapitulaciji Italije (kao taktičkom potezu za spašavanje Vatikana od bijesa američkih protestantskih generala pred kojima su Sile osovine gubile rat) septembra 1943 naredio svojim ljudima unutar Divizije - Luftiji Dizdareviću (Diesendorf) i Feridu Džaniću (Gans) - da se pobune protiv Hitlera. (To je bila prva pobuna u Hitlerovim Oružanim snagama i ona je načela moral Njemačke.). Pandža se potom - bez ikakvih skrupula - pridružio partizanima gdje je osnovao - Muslimanski oslobodilački pokret.[84] Kao i drugi kripto-sefardski nadsistemski zločinci (organizatori) poput Krunoslava Draganovića (Krynicer Dragon), i Pandža je "nakon kajanja" ostatak života proveo u socijalizmu u Sarajevu.

Zločini uključuju i pojedinačne atentate. Tako su npr. najveći protivnici osnivanju privatne Centralne banke SAD (kao što su sve Centralne banke u svijetu privatne i vlasništvo su tj. blef velikojevrejske elite, nasuprot Narodnim bankama koje su skupa sa njihovim rezervama u vlasništvu država u kojima se nalaze) zvane U.S. Federal Reserve (a koja je u privatnom vlasništvu sefardske elite predvođene Kripto-sefardskom[71] porodicom Rockefeller) bili najbogatiji Aškenazi Jevreji Amerike tog doba Benjamin Guggenheim i Isidor Strauss te najbogatiji čovjek svijeta John Jacob Astor (protestant). Sva trojica su "koincidencijom" poginuli na Titanicu 1912 - koji je stoga vjerovatno torpediran ili sabotiran - nakon čega je Federal Reserve banka odmah i uspostavljena, 1913. Što se tiče atentata na Balkanu, njih je naprosto previše za nabrojati, ali pored gore navedenih na Karađorđa i kraljevski par Obrenović, treba pomenuti i atentat u savremeno doba na premijera Srbije Zorana Đinđića, kog su 2003 likvidirale beogradske Kripto-sefardske porodice kad je postalo jasno da je Đinđić namjeravao postaviti Karađorđeviće na vlast i time Kripto-Sefardima de facto oduzeti Srbiju, a stavljanjem pod kontrolu starog jugoslovenskog obavještajnog sektora - i cijeli Balkan ili njegov veći dio.

Kulturocid

Jedini arheološki nalaz Ilirske flote na svijetu (pronađeno je preko 30 brodova na različitim lokalitetima), potopljene ili ukotvljene tokom odbrambenog rata ili prirodne kataklizme u ilirskoj luci (datiranoj u ca. 3000 p.n.e.) na vrhuncu moći Ilirske imperije. Podvodno arheološko nalazište Desilo, Svitavsko blato (Donje Hutovo blato). Prema bosanskoj arheologinji Snježani Vasilj, nalaze i dokumentaciju otuđila je papističko-masonska država Hrvatska, nakon čega je ovo prvo otkriće ilirskih brodova canzurisano na zapadu. Polovina Hutovog blata je devastirano nepotrebnim pretvaranjem Svitavskog blata u akumulaciono jezero Hidroelektrane Čapljina. Današnji velikokatolički tj. velikojevrejski i velikogermanski planeri u svojoj geostrategiji kulturocida nastoje i trasu autoputa Vc položiti kroz sredinu Hutovog blata te tako ovo nalazište kao i čuveni park prirode dodatno oštetiti. Arheolozi su na lokalitetu Desilo identifikovali kulturu iz ranog Bronzanog doba[85], približavajući ga u značaju sa nalazištem na planini Rudnik u Srbiji gdje se smatra da je nastalo Bronzano doba. Pronađeni brodovi su najstariji na svijetu i stariji su od drugog najstarijeg tj. Keopsovog broda - za 500 godina. I dok se životinjska pojila i čamci-kanui svjetskoj javnosti podmeću kao najstariji brodovi svijeta, ovi ilirski (istinski i po dimenzijama i po sposobnosti transporta robe) brodovi skriveni su od svjetske javnosti.
Jedna od najbolje očuvanih nekropola, lokalitet Crljivica, Imotski, s hrvatske strane granice s Bosnom. Primjer kulturocida od strane hrvatske države izgradnjom ceste niskog ranga (čije se trase inače mogu lako mijenjati) - i to kroz samo središte nekropole čime je ista popolovljena te izložena ubrzanom uništenju usljed vibracija, aerozagađenja i dr. Nekropolu su Hrvatska i UNESCO proglasili "ranokršćanskom" iako nema jasnih znakova kršćanstva osim jednog stećka sa doklesanim krstom. Istom metodom Crkva se koristila i pomoću Austrougarske države, koja je kroz jednu od najljepših nekropola Radimlju kao i druge poput Rostova u Novom Travniku usjekla put i tako uništila znatan broj stećaka i nalaza.

Osim negiranja starosjediocima njihovog istorijskog prava na Balkan, a što se postiže putem Akademija nauka i iz njih proisteklog kontrolisanog (ne)obrazovanja, Kripto-Jevreji na Balkanu sistematski provode već vijekovima kulturocid što se vidi iz talibanskog odnosa prema kulturno-istorijskom naslijeđu, npr. sistematsko uništavanje stećaka u Bosni, Hrvatskoj i Srbiji[86], uništavanje arheoloških lokaliteta od vrhunskog značaja - poput Butmira[87] ili Hutovog Blata[88] u Bosni, Vinče[89] u Srbiji, i dr.

Da se Balkan i danas nalazi pod upravom Kripto-Jevreja vidi se i po prenosu jevrejskih običaja, konkretno tradicionalne muzike. Tako su i tzv. tradicionalna narodna muzika u Bosni poznata kao "bosanska sevdalinka", te ona u Srbiji poznata kao "srpska starogradska" - ustvari prepjevi sefardske muzike npr. današnje himne Izraela Hatikvah, stare jevrejske pjesme Shtu Haadarim, te brojnih drugih. S obzirom da manjine nikad u istoriji nisu uspjele nametnuti svoju kulturu većini, već se isključivo dešavao suprotan prenos tj. proces kulturnog stapanja (asimilacije) manjine većini, obrnuti proces kao što je prenos sefardske muzike u bosansku sevdalinku se jedino mogao desiti u apertheidu tj. ako je ta manjina dugo na vlasti pa svoje običaje i tradiciju nameće instrumentima državnog aparata (fondovi, nagrade, promocija, mediji i dr.) većini koja na kraju - u procesu kolektivnog psihičkog slamanja tj. kulturocida - stranu tradiciju prihvati kao svoju a onu vlastitu, znatno dugotrajniju tradiciju potisne iz kolektivnog sjećanja i čak je prestane njegovati na organizovan način. Tako npr. u lirici bosanske narodne pjesme, za razliku od ostalih zemalja jugoistočne Evrope tj. uz izuzetak narodne srpske muzičke lirike, gotovo da više i nema pominjanja toponimije zavičaja - npr. pjesama posvećenih krajolicima, (mnogobrojnim) planinama, gorama, rijekama, jezerima te ostalim prirodnim ljepotama i fenomenima. To je dokaz stravičnog kulturocida koji se desio u Bosni pod Kripto-Sefardima.

Povremeno se viđeniji članovi porodica Kripto-Jevreja na Balkanu sami otkriju u medijima, poput potpisnikâ peticije Apel 140 intelektualaca iz Srbije nekompetentnih za Antiku i predantiku[90] koji podržavaju Bečko-Berlinsku školu misli (Disrealijev falsifikat sa Berlinskog kongresa 1878) kojom su tražili da se zabrani(!) Starosrbijanska škola misli tj. istraživanja prvog srpskog savremenog istoriografa Miloša Milojevića (redovnog člana Srpskog učenog društva (SUD) kao preteče Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU) koji je otkrio Dečanske hrisovulje[91] - opsežni dokument iz 1330 sa najstarijim popisom stanovništva pogranične zone Stare Bosne i Stare Srbije tj. jezgre postantičkog Balkana i pouzdan dokaz preko 90%-tnog[92] istorijskog prava Slavena na Balkan), zatim Jovana I. Deretića i dr. o tome da su svi narodi Balkana jedan narod. Inače Srpsko učeno društvo su, u nastojanjima da ga stave pod kontrolu, zabranjivali i Obrenovići i Karađorđevići, a iz pomenute peticije vidljivo je da i njihovi današnji saplemenici gaje istu mržnju i imaju iste zle namjere prema očigledno najstarijoj istoriji Balkana - onoj većinskih starosjedilaca. Tako i danas (kad nisu na vlasti) elite Aškenazija/Kripto-Aškenazija se tek pretvaraju da podržavaju Starosrbijance, ali je bez sumnje i njima kao i Sefardima/Kripto-Sefardima krajnji cilj ostvarenje globalnih interesa njihove velikojevrejske elite na štetu starosjedilačke većine.

Urbicid i Tamni vilajet

Sefardi i Kripto-Sefardi su od upada na Balkan sa Otomanima koji su ih smjestili pod zaštitu vojne karaule (tur. Saray) na padinama Trebevića (po kojoj je njihovo stolno mjesto Sarajevo i dobilo ime), pokazivali izuzetnu mržnju prema starosjedilačkom stanovništvu. Ta mržnja traje i danas, a pored kulturocida i nametanja malograđanštine kao lažne alternative za kulturu, ogleda se još i u izrazitom zapostavljanju svih lokalnih zajednica i sredina koje su tako i danas mahom nerazvijene, osim "njihovog" grada Sarajeva kog zbog toga starosjedilačka većina u ostatku zemlje iz revolta često naziva pogrdnim imenima kao npr. Sefardistan, a za njegove "vlasnike" koristi izraz Sarajlijice i dr. pežorative.

Riječ je o metodološkom tj. sistematskom zapostavljanju praktično cijele zemlje, nauštrb prosperiteta Kripto-jevrejske malograđanske manjine skoncentrisane u Sarajevu, što je - uz strane kolonijalne pljačke Bosne koje je ta elita redovno podržavala svojim uslugama "administracije" (zapravo uhodanog aparthejda) rezultiralo u viševjekovnom ekonomskom pustošenju zemlje koju se radi toga u literaturi i javnom diskursu često označava kao "Tamni vilajet".

U urbicid se može ubrojiti i sistemsko zapostavljanje srednjovjekovne bosanske arhitekture kao i kulturno-istorijskih spomenika iz Antike, predantike te praistorije. Pored pomenutog zapostavljanja odnosno uništavanja stećaka kao jedinstvenih spomenika svjetske kulturne baštine od kojih su polovina od preko 70.000 već uništeni, zanemaruju se ili sistemski oštećuju i uništavaju još i: srednjovjekovna utvrđenja i gradine, ilirska utvrđenja i lučke kapetanije, predantički gradovi poput Daorsona, neolitsko naselje Butmir kraj Sarajeva, nalazište najstarijih brodova na svijetu u Hutovom blatu, itd.

Gušenje otpora

U Bosni, u kojoj Aškenazija i Kripto-Aškenazija više praktično nema (zadnji su se pod pritiskom Kripto-Sefarda "balija" i "četnika" iselili u Izrael 1992), Kripto-Sefardi su od dolaska u XV-XVI v., sabotirali samostalnost Bosne (npr. gušenje Pobune Gradaščevića u krvi od strane Kripto-Sefarda Rizvanbegovića) pa tako i otpor 1990-ih - počevši sa likvidacijom Pozderaca radi sprečavanja samoorganizovanja starosjedilaca, preko sabotaža tokom rata (likvidacije komandanata kako onih odanih nezavisnoj Bosni tako i onih odanih Jugoslaviji tj. Kripto-Aškenazijima Beograda/Zagreba, potom lažni proboji opsade Sarajeva, prodavanje pušaka "svom" narodu za 1000 DEM, itd.). S istim ciljem su sabotirani ne samo ratovi, nego npr. i međusobni sudski procesi za genocid nakon 1995, a koji su procesi svi odreda vođeni tako da propadnu jer bi pobjeda bilo koje strane bila kontraproduktivna za krajnji cilj velikojevrejske elite - bilo aneksiju ili podjelu Bosne u ruke beogradskih i zagrebačkih porodica Kripto-Jevreja. Naime, s obzirom da su Jevreji/Kripto-Jevreji jedina organizovana grupa na Balkanu koja razmišlja geostrateški, ako aneksija Bosne Kripto-sefardskim porodicama Srbije ne bi uspjela, pod pritiskom Aškenazija bi se išlo na podjelu po principu pola Bosne beogradskim a pola zagrebačkim porodicama ("Srbiji" i "Hrvatskoj"). Otud i Dejtonsko "rješenje" 51%:49% (praktično: fifti-fifti) kao uvertira u tu nesuđenu podjelu koju pokušavaju ostvariti na terenu još od masonâ Cvetkovića i Mačeka.

Ali kad im u njihovom globalnom razračunavanju nije uspio ratni Projekat Dayton (aneksija ili podjela Bosne) kog je dizajnirao bostonski Kripto-Sefard arheolog za Rimsku imperiju i Ilirik Bruce Hitchner, Kripto-Jevreji su nakon rata 1992-1995 krenuli u pravno slabljenje Bosne npr. uništenjem Geodetske uprave i Geodetskog zavoda kao pravna priprema za podjelu Bosne između beogradskih i zagrebačkih porodica u uslovima mira. Kripto-aškenaške porodice u Beogradu kontrolišu tamošnje globaliste i one su uticajnije od Kripto-aškenaških porodica u Zagrebu koje tamo drže još samo neke dijelove starih obavještajnih službi i SDP, dok najjaču kontrolu nad Zagrebom danas ima rimski papa (Kripto-Sefard od 1605-danas) odnosno katolička dogma i Kripto-sefardske porodice preko HDZ-a. S druge strane, Kripto-Sefardi u Beogradu su preko obavještajnog sektora i SNS-a, nakon decenije kohabitacije sa "ljevicom" tj. Kripto-Sefardom Ivicom Dačićem, doveli "desnicu" tj. Kripto-sefardsku porodicu Vučić u poziciju apsolutne vlasti te tako uspjeli da iskontrolišu srpski nacionalni pokret ("odozgo"). S druge strane, kako je pomenuto, Kripto-sefardske porodice u Hrvatskoj kontrolišu tamošnji nacionalni pokret preko HDZ-a zajednički sa papom koji je uvijek Kripto-Sefard. Usljed svoje izrazite malobrojnosti, Kripto-Jevreji na Balkanu se služe raznim lukavstvima, pa je npr. dovođenje islamističkih ratnika 1990-ih imalo za cilj stvoriti sliku o Bosni kao opasnosti po Evropu, koju bi onda "Beograd" i "Zagreb" (beogradski Kripto-Sefard Milošević i zagrebački Kripto-Sefard Tuđman) riješili te time "spasili Evropu od te pošasti", međutim Miloševića kao i sve napore (uključujući one Aškenazija/Kripto-Aškenazija) da sačuvaju Jugoslaviju je progutala premoć koju su na Zapadu u međuvremenu stekli Kripto-Sefardi i papa kontrolom Bijele kuće. Istu taktiku Kripto-Jevreji Balkana primjenjuju opet danas - dovođenjem "migranata" preko Beograda u pokušaju da identičnim trikom kreiraju opravdanje za eventualnu aneksiju/podjelu Bosne (tj. ako bi im pošla za rukom pomoću blefa u nekoj krizi i sl., jer su brojčano preslabi kako su ispostavilo 1995, pa svoje geostrateške ciljeve okrupnjivanja uticaja mogu ostvariti jedino blefom).

Učvršćivanje pozicija korištenjem globalnih kriza

Hitlerov Načelnik Generalštaba, general Adolf Heusinger (treći u lancu komandovanja Hitlerovom armijom), za kojim je Sovjetski Savez nakon rata raspisao potjernicu za ratne zločine, ne samo da nije uhapšen i suđen nego je postao i Načelnik štaba NATO-a (1961-1963).[93] Osim što je NATO sljedbenik nacizma simbolički (logo NATO-a je stilizovani kukasti krst a NATO zvanično "ne zna" porijeklo logoa i kopije govora održanih na ceremoniji proglašenja logoa 9.11.1953 "su nestale"[94]), to je i kadrovski odnosno ideološki isto što i nacistička vojska (Heusinger očito nije bio jedini oficir sposoban za tu funkciju, pa se njegovim postavljenjem šalje poruka o tome šta je ustvari NATO u ideološkom smislu). Istovremeno, NATO je i vojna korporacija - nasljednik zloglasne korporacije za kolonijalnu pljačku East India Co. čije je osnivanje velikojevrejskoj Kripto-Aškenazi eliti (20-ak porodica koje su tada živjele u Londonu) 1600 g. odobrila kraljica Elizabeta I i kojom su te elite onda navukle ogromna napljačkana dobra i bogatstva iz Azije i Afrike u Englesku, što je kapital na kom danas počiva City of London. Naime, nakon što su sami Jevreji protjerani iz Engleske 1290, a potom se preko Kripto-sefardske bankarske dinastije Frescobaldi uz znanje dvora u manjem broju vratili između XIII-XV v.[64][65], Oliver Cromwell 1655 i formalno dopušta španskim Kripto-Sefardima da se nastane u Londonu da bi Engleskoj otvoreno pomagali u kolonijalizmu[95][96]. Kad je kolonijalizam postao nepopularan, East India Co. je rasformirana 1874, ali je nakon kratke pauze NATO preuzeo njenu ulogu i nadzire najprljavije operacije te elite u Aziji i drugim dijelovima svijeta, kao što je uzgoj i trgovina opijumom i drugim narkoticima. Velikojevrejska elita je danas najveći investitor u NATO-ve globalne kolonijalne kampanje, kao i nekada u njegovu preteču East India Co.
Kao i prethodna dva takva pokušaja tokom zadnjeg vijeka (a koji su rezultirali u dva svjetska rata), i državna zajednica "Evropska Unija (EU)" je bila zajednički investicioni projekat velikonjemačkih industrijskih sa velikojevrejskim finansijskim elitama (Aškenazija preko City of London tj. Aškenazi porodice Rothschild i Sefarda kao glavnih investitora u Vatikan i SAD preko Federal Reserve banke tj. Kripto-sefardske[71] porodice Rockefeller) koje su pokušale dodatno zaraditi na tako ujedinjenom tržištu. Pošto su I svjetski rat korištenjem brutalne sile i II svjetski rat vođen kombinacijom sile i kvislinga, pokazali da projekat nije moguće ostvariti oružanim putem, 1960-ih se krenulo u dizajniranje "EU" korištenjem isključivo kvislinga počev sa Vatikan II saborom (1962–65) na kom će pape koji su svi Kripto-Sefardi od 1605-danas, Crkvu prilagoditi tom trećem pokušaju istog velikojevrejskog projekta. Sama "EU" je bila uređena na nadsistemskom principu dikatature komesara kog su Aškenazi prethodno testirali na Sovjetskom Savezu, a radi ostvarenja direktne nadvlasti na terenu (zaobilaženjem suverenâ zemalja članica). Ali, iz istorijski opravdanog opreza prema elitama Nijemaca i Jevreja, političke elite zemalja članica su pri pristupanju u članstvo ipak zadržale prava na suverenitet u cijelosti. Razlog neuspjeha "EU" je ležao u otkazivanju podrške Projektu od strane američkih protestanata te jačanju stvarnog (protestantskog i islamskog) suverenizma. Povod neuspjeha je bio u propasti Projekta Dayton kao pokušaja re-kolonizacije Balkana čijim su resursima investitori planirali napuniti kasu tj. tim pokrićem u nekretninama garantovati finansijsku stabilnost "EU"[52]. Prema gravimetrijskom premjeru Balkana koji je proveo NATO pakt na terenu od 1992-1993 (pod okriljem ratnih dejstava) i inventuri dobara koju su u istom periodu proveli eksperti Univerziteta Fairbanks sa Aljaske (nakon čega im je naređeno da rezultate uklone sa web stranice Univerziteta protiv čega je rukovodstvo Univerziteta javno protestovalo ali je cijelo smijenjeno, što je za SAD rijedak slučaj otvorenog miješanja države u akademiju), vrijednost resursa Balkana je procijenjena na 5 triliona dolara.
Nathan Mayer Rothschild (1777–1836), Aškenazi bankar koji je kreiranjem lažne vijesti (Fake News) da je Napoleon pobijedio Engleze u Bici kod Waterlooa 1815, oborio cijene Londonske berze i za bagatelu pokupovao praktično sve što je bilo vrijedno, time uništivši nebrojene živote i porodice koje su odvedene u bankrot a veliki broj ljudi i u smrt. Njegova porodica je 2020 pokušala istim trikom tj. kreiranjem lažne vijesti o pandemiji pokupovati za bagatelu niz manjih ekonomija svijeta tamo gdje Kripto-jevrejske porodice i Masonerija vrše nadvlast i koje su pod izgovorom pandemije zaveli drakonske mjere, zaustavivši tako privrede tih zemalja. (Uz to su kreirali i teoriju zavjere o Billu Gatesu koji želi zaraditi na vakcinama radi čega je izmislio lažnu pandemiju, a kojom su teorijom zavjere skrenuli pažnju sa motiva samih Rothschilda - koji su od Gatesa između 50-100 puta imućniji i utoliko moćniji i imaju jači motiv.) Slabe ekonomije bi neminovno bankrotirale dok bi jake relativno lako izdržale zastoj a svoje gubitke prouzrokovane zastojem još i nadoknadile kupovinom bankrotiranih ekonomija - u saradnji sa Rothschildima kao i uvijek od vremena Olivera Cromwella (1599–1658), diktatora kratkotrajne Britanske republike koji je Kripto-Jevrejima "velikodušno dopustio povratak u Britaniju". Međutim, Cromwell je bez sumnje i sam bio Kripto-Jevrejin, pošto se o "prvih 40 godina njegovog života ništa ne zna" tj. pojavio se niotkud kao izuzetno bogat a izvor bogatstva nije moguće verifikovati, i sa navodno plemićkim porijeklom od "malo poznate sestre čuvenog kraljevskog ministra Thomasa Cromwella" - koje nije bilo moguće provjeriti - a on sam je bio "jedino od desetero djece koje je preživjelo djetinjstvo". Cromwellova diktatura je bila neuspio pokušaj uvođenja krvave republike, ali su je - iako je Cromwell imao i savršeni profil vatrenog protestantskog vjernika - protestanti ipak ugušili tj. igru prozreli, njega otrovali, a monarhiju obnovili.

Radi održavanja matrice vještačke podjele, Masonerija koristi svjetske krize kad čini neviđene zločine na Balkanu, npr. u II svj. ratu kad su se u zločinima isticali masoni i Kripto-Sefardi Kvaternik (Kwater) i Budak (Buda)[40][82]. S istim ciljem izvedeni su i pokolji u Vukovaru 1992 te Srebrenici 1995. U najkraćem, Masonerija vrši kontrolu terena uz otvorena zlostavljanja stanovništva u ratu, dok u miru to rade skrivenije - putem instrumenata države i represije, kao što su lažno pravosuđe, strogo nadzirani mediji i dr. U zavisnosti od toga jesu li u datom trenutku među globalnim velikojevrejskim i Kripto-jevrejskim elitama moćniji Aškenazi/Kripto-Aškenazi ili Sefardi/Kripto-Sefardi, i Balkan u takvim razdobljima potpadne pod dominantan uticaj prvog ili drugog jevrejskog plemena - koja se onda međusobno raskusuravaju na način da preuzmu cjelokupnu Masoneriju Balkana koja onda za lokalne Kripto-jevrejske porodice kao nadvladare Balkana vrše vlast tj. prilagode stanje na terenu novom međusobnom odnosu tih elita globalno.

Pokušaj zloupotrebe lažne pandemije 2020

Akcija Kripto-sefardskih porodica Balkana koju su pokrenuli 2019/2020 da unište Bosnu aneksijom ili podjelom je izvedena kao brzi odgovor na krizu oko "Corona virusa" koju su londonski Aškenazi željeli iskoristiti preko engleske Masonerije za dovođenje Karađorđevića na vlast u "Jugoslaviji" (Srbija + Bosna), i gdje bi on bio marioneta Kripto-Aškenazima za kontrolu nad Srbijom na način na koji Aškenazi danas kontrolišu Englesku preko City of London i Vlade V. Britanije (tako što su Kripto-Aškenazi dali većinu premijera Britanije od 1901 do danas; pri čemu treba napomenuti da su sami Jevreji protjerani iz Engleske 1290 dok je španskim Kripto-Sefardima dopušten ulazak u XVI v. da bi Engleskoj pomogli u kolonijalizmu[95] ali i do 1850 bilo zakonom zabranjeno da se na bilo koji način bave politikom[97]). Pošto, kao i u svakom partnerstvu, ni u odnosima među jevrejskim plemenima na Balkanu “kese nisu sestre”, sarajevske Kripto-sefardske porodice ne žele da FBiH kopira poteze Vučića (koji nije nikakav ludak kakvim se predstavlja, i to ponašanje je još jedan blef tj. taktički potez koji služi da se pojača strah od njegovih izrazito malobrojnih Kripto-Sefarda), već preko njega balkanski Kripto-Sefardi nastoje podjelom Bosne između svojih porodica u Beogradu i Zagrebu prigrabiti za sebe najveći dio kolača u dovođenju Karađorđevića (a što svi Kripto-Jevreji Balkana smatraju već gotovom stvari jer su to ”dogovorili papa i Kraljica Elizabeta II”). Kako je već pomenuto, Kripto-sefardske porodice Beograda su već jednom spriječile dovođenje Karađorđevića na vlast, likvidacijom premijera Đinđića 2003. Kripto-sefardske porodice u vlasti i civilnom obavještajnom sektoru kontrolišu srpski nacionalistički pokret otkad su sa te pozicije istisnule Vojislava Šešelja (Weisler Sessel[54]) koji je, iako Jevrejin i po ocu i po majci, usljed bolesti/godina i kao nemason nepouzdan tj. tek donekle kontrolisan preko obavještajnog sektora. Šešelj je sefardskog porijekla i po majci Danici Misita[98] (Messite - Kripto-sefardska porodica iz španske (a do XVI v. portugalske) pokrajine Galicije kao i očeva porodica Sessel[54]; još i: Misita skr. od Misitano kao po zavičaju uobičajen[26] naziv za Kripto-Sefarde iz južnoitalijanske pokrajine Messina). Njega nisu uspjeli slomiti ni tokom više od decenije bespravnog držanja u Haaškom tribunalu koji su tada preko Vatikana (a papa preko Bijele kuće) kontrolisali sarajevski Kripto-Sefardi (Dodikovo "političko Sarajevo" - pogrdan naziv kao odraz nipodoštavanja njegovih sponzora beogradskih Kripto-Sefarda prema sarajevskim Kripto-Sefardima koji u Bosni i dalje učestvuju u nadvlasti Protektora i Visokog (papinog) predstavnika a što je u okolnostima još i nasrtaja Kripto-Jevreja Beograda i Zagreba, tj. Aškenazija/Kripto-Aškenazija iz Londona, Moskve i Beograda, za Bosnu povoljna okolnost).

Vodeći njemački i svjetski naučnik-ekspert u oblasti mikrobiologije i infektivne epidemiologije, emeritus prof. dr. Sucharit Bhakdi, koji je 2020 kao jedan od najvećih autoriteta za tu oblast, u potpunosti odbacio svaku mogućnost postojanja COVID-19 pandemije i označio sve mjere donesene navodno radi borbe protiv fantomske pandemije "apsurdnim i potpuno nepotrebnim".[99][100] Čvrst stav prof. dr. Bhakdia je primjer kako ne treba imati straha pred velikojevrejskim elitama i njihovim "mainstream medijima" (velikojevrejskim medijima) ma koliko vam gebelsovski uporno ponavljali da nešto jeste iako sve naučne činjenice govore suprotno. Nauka nije demokratija, i u nauci se ne glasa niti važi princip većine; dovoljno je da jedan jedini naučnik/ca ospori neki stav, pa da taj stav u najmanju ruku ostane bez konsenzusa. Važi i obrnuto: istorijski, sve naučne paradigme (pravce kretanja neke naučne discipline) su mijenjali upravo naučnici/e pojedinci. Iz istog razloga, tj. nepostojanja naučnog konsenzusa usljed protivljenja naučnika-pojedinaca poput vodećeg svjetskog atmosferskog fizičara prof. dr. Richarda Lindzena sa MIT-a, propala je i tvrdnja o "globalnom zatopljavanju".

Globalnu krizu 2020 izazvanu navodnom pandemijom kreirala je velikojevrejska bankarska Aškenazi porodica Rothschild, a po matrici koju je u XIX v. razradio Nathan Mayer Rothschild (1777–1836). Naime, on je kreiranjem lažne vijesti (pa prema tome Fake News nije savremeni koncept već stari velikojevrejski trik) da je Napoleon pobijedio Engleze u Bici kod Waterlooa 1815, oborio cijene Londonske berze i za bagatelu pokupovao praktično sve što je bilo vrijedno, uništivši tako nebrojene živote i porodice koje su odvedene u bankrot a veliki broj ljudi i u smrt.[101][102] Porodica Rothschild je tako 2020 pokušala istim trikom tj. kreiranjem lažne vijesti/pandemije ali ovaj put na globalnom nivou pokupovati za bagatelu niz manjih ekonomija svijeta tamo gdje Kripto-jevrejske porodice i Masonerija vrše nadvlast i koje su pod izgovorom pandemije zaveli drakonske mjere, zaustavivši tako privrede tih zemalja. (Uz to su kreirali i teoriju zavjere o Billu Gatesu koji želi zaraditi na vakcinama radi čega je izmislio lažnu pandemiju, a kojom su teorijom zavjere skrenuli pažnju sa motiva samih Rothschilda - koji su od Gatesa između 50-100 puta imućniji i utoliko moćniji i imaju jači motiv.) Usljed višemjesečnog zastoja, slabe ekonomije bi neminovno bankrotirale dok bi jake ekonomije relativno lako izdržale zastoj, a dijelovi jakih ekonomija svoje gubitke prouzrokovane zastojem još i nadoknadili kupovinom bankrotiranih ekonomija za cent na dolar - sve u saradnji sa Rothschildima kao i uvijek od vremena Olivera Cromwella (1599–1658), diktatora kratkotrajne Britanske republike koji je Kripto-Jevrejima "velikodušno dopustio povratak u Britaniju". Međutim, Cromwell je bez sumnje i sam bio Kripto-Jevrejin, pošto se o "prvih 40 godina njegovog života ništa ne zna" tj. pojavio se niotkud kao izuzetno bogat i poštovan u finansijskim (a time i aristokratskim) krugovima ali čiji izvor bogatstva nije moguće verifikovati[103], i sa navodno plemićkim porijeklom od "malo poznate sestre čuvenog kraljevskog ministra Thomasa Cromwella" - koje nije bilo moguće provjeriti - a on sam je bio "jedino od desetero djece koje je preživjelo djetinjstvo"[104]. Cromwellova diktatura je bila neuspio pokušaj uvođenja krvave republike (kao i uvijek plaćene novcem velikojevrejskih bankara), ali su je - iako je Cromwell imao i savršeni profil vatrenog protestantskog vjernika - protestanti ipak ugušili tj. igru prozreli, njega otrovali, a monarhiju obnovili.

Da je pandemija bila lažna vidjelo se iz ponašanja samih političara i ljekara uključujući one u kriznim štabovima i dr. tijelima za vrijeme trajanja "pandemije", a koji su tokom trajanja tzv. antipandemijskih mjera masovno hvatani u kršenju istih (a koje su sami preporučivali i/ili donosili).[105][106][107][108][109] Dakle, tokom "Corona krize" (histerije) Aškenazi su pokušali finalizirati Projekat Dayton dovođenjem Karađorđevića, uz aneksiju cijele Bosne beogradskim Kripto-Aškenazi porodicama. Kada su, par sedmica od početka histerije u SAD gdje Aškenazi/Kripto-Aškenazi u odsustvu Masonerije kao faktora vlasti čvrstorukaški kontrolišu još jedino medije (tzv. mainstream; globaliste), Kripto-Sefardi shvatili da je igra Aškenazija vrlo jaka i da bi ih mogla "otpuhati" sa Balkana (do tad su "Corona" virus javno ismijavali kao običnu prehladu, što i jeste slučaj), munjevito su promijenili igru te drakonskim mjerama koje nije primijenila nijedna zemlja - pa ni navodno najpogođenije "virusom" Italija i Španija - pokušali i oni iskoristiti "pandemiju" da uz, dovođenje Karađorđevića, umjesto Aškenazi-aneksije provedu podjelu Bosne u svom interesu - tj. između beogradskih i zagrebačkih Kripto-sefardskih porodica (koje, kako je pomenuto, sarajevske Kripto-Sefarde ne smatraju za ozbiljan geopolitički faktor pošto su, kao i 1990, i danas srateške snage kojima raspolažu sarajevske porodice brojčano opet inferiorne u odnosu na nacionalističke pokrete Beograda i Zagreba kojima raspolažu tamošnji Kripto-Jevreji. Tako su "mjere za borbu protiv Corone", kao nigdje u svijetu, uključivale raspuštanje Narodne skupštine Srbije (izvršna vlast raspustila zakonodavnu[110]) vjerovatno za pripremu prelaska sa narodnog na monarhistički suverenitet kao minimalni zajednički sadržalac trenutnih interesa svih Kripto-jevrejskih porodica Beograda (i "desnica" i "ljevica" i mediji i NVO sektor su svi odreda tj. imperijalno šutjeli o tome), te u vezi s tim i drakonske mjere poput uvođenja policijskog časa (jer je zavjerenika jako malo), prisilnog "liječenja od Corone" radi lakših likvidacija patriota i viđenijih ljudi koji bi mogli na lokalu organizovati/finansirati oružani otpor, čistke kriminalnog miljea/klanova da se ne bi, kao 1992 u Sarajevu i Beogradu, stavili na čelo patriotskog otpora tj. Kripto-Jevrejima opet pokvarili planove kao i 1990-ih, itd.

U svjetlu nikad prije i nigdje drugdje viđenih ekstremnih mjera (policijski sat, izolacija i samoizolacija, presijecanje svakog ljudskog kontakta očito na otvorenom prostoru nepotrebnim maskama i rukavicama, itd.) a koje je 0,2%-tna Kripto-jevrejska manjina pokušala pod okriljem lažne pandemije 2020 nametnuti Balkanu, kao i s obzirom na njihov vjekovni teror prema 99,8%-tnoj većini starosjedilaca koje sistematski (periodično korištenjem svjetskih kriza i u njihovom okrilju činjenjem teških masovnih zločina) tjeraju uvijek masovno u pogrome i ratni egzil - a između ratova još i sistemski masovno u ekonomski egzil - nije pretjerano zaključiti i da je njihova zloupotreba "pandemije" 2020 sistematskim smanjivanjem kolektivnog imuniteta pred naredne sezonske mutacije virusâ, bila pokušaj genocida nad starosjedilačkom većinom. Naime, slične metode smanjenja kolekivnog imuniteta azijskih i američkih starosjedilaca organizovano su u prošlosti već provodile kompanije u vlasništvu ili sa najvećim interesom bankarske porodice Rothschild (nasljednika Medicia, kao nasljednika Frescobaldija), poput zloglasne East India Company odnosno danas NATO pakta.


Rješenje velikojevrejskog problema

Rješenje problema jevrejske i Kripto-jevrejske nadvlasti u nekom regionu poput Balkana je jednostavno i već oprobano kao efikasno u protestantskim zemljama kao što je Švedska u kojoj je npr. propao pokušaj iz 2020 da se blef-krizom (lažnom pandemijom) a po Grčkom scenariju izvrši pretakanje elektronskog (nepostojećeg tj. lažnog) bogatstva koje je velikojevrejska elita "akumulirala" (ono ne postoji nigdje osim u glavama onih koji im vjeruju da postoji) u - nekretnine na Balkanu i drugdje kao pokriće za velikojevrejsku spekulativnu ekonomiju (tj. planine, šume, rijeke, jezera, ostrva...). Rješenje podrazumijeva protjerivanje Papizma i Masonerije uz represivno sprečavanje Masonerije da efikasno djeluje.

To rješenje je ujedno i najbolje za sprečavanje velikojevrejske elite u nastojanjima da uspostave nadvlast i nad cijelim čovječanstvom. Npr. tokom cijele "pandemije" 2020, praktično svi "mainstream mediji" (u suštini: Trojanski konj kojeg upuštate u vaše domove - iako su to tek privatna preduzeća sa svojim interesom na prvom mjestu) su stavljeni pod staljinističku kontrolu u kojoj su ignorisane tvrdnje vodećih regionalnih i svjetskih eksperata-naučnika poput prof. dr. Veleta Markovskog iz Makedonije i prof. dr. Sucharita Bhakdia iz Njemačke da pandemije uopšte nema te da su mjere borbe protiv navodne pandemije - apsurdne i nepotrebne[99][111][100], a umjesto njihovih se pokušalo podmetnuti "stručna" mišljenja uglavnom masonskih ljekara.

Dešavanja oko "pandemije" iz 2020 su podsjetnik da čovječanstvo u svakom trenutku može skliznuti u ponor ekstremizma - ali samo ako to organizuju velikojevrejska elita i pape. (Npr. kako je pomenuto, arheologija poučava da na Balkanu starosjedilačka plemena nisu međusobno ratovala 10.000 godina - sve dok se nisu pojavili Papizam i Masonstvo da ih "civilizuju" i "oslobode".) Tako za cijelo vrijeme trajanja nečuvene medijske cenzure tokom "Corona" histerije, Internet je, kao u nekom "paralelnom svijetu", ostao potpuno slobodan - ali isključivo zato što je pod kontrolom Američke vojske tj. protestanata (i pomenuta Švedska je snažno protestantska i u miru je vijekovima - ali tek nakon što se otarasila Papizma, a Masoneriji nije nikad ni dopustila da se raspojasa u zločinima kao što to na Balkanu radi već vijekovima).

Naprosto, ne postoji opravdan razlog za strah od Jevrejskih bankara. Tako npr. dok se bogatstvo porodice Rothschild (Medicija današnjice) procjenjuje između 350 milijardi i 2 triliona dolara[112], najveća koncentracija novca je daleko veća od njihovog bogatstva (pa čak i od bogatstva svih jevrejskih finansijera zajedno) a nije u njihovim rukama kao ni u rukama Kripto-Sefarda[71] Rockefellerovih: npr. samo jedan hedge fond u Atlanti, SAD, zvan Black Rock (u prevodu: Crna stijena), raspolaže sa 7.5 triliona dolara u takođe nepostojećem (elektronskom) novcu[113], dok je ukupna vrijednost svih takvih finansija na svijetu 2013 iznosila 225 triliona.


Vezani članci


Reference

  1. https://en.wikipedia.org/wiki/Sephardi_Jews
  2. Israel: The SephardiAshkenazi Confrontation - and Its Implications, CIA secret report RDP06T00412R000200840001-6, declassified 2007-07-17. Pristupljeno: 2020-05-03.
  3. https://en.wikipedia.org/wiki/Crypto-Judaism
  4. Richard L. Kagan (2009) Atlantic Diasporas: Jews, Conversos, and Crypto-Jews in the Age of Mercantilism, 1500-1800, Johns Hopkins University Press, 328 pp. ISBN 978-0801890352
  5. Jonathan Israel (2002) Diasporas Within a Diaspora: Jews, Crypto-Jews, and the World of Maritime Empires 1540-1740, Brill Academic Pub, 616 pp. ISBN 978-9004127654
  6. Omerbashich, M. (2017) [Google Character Assassins of Dr. Omerbashich https://www.linkedin.com/pulse/brits-google-character-assassins-mensur-omerbasic/], svjedočenje. Pristupljeno: 2020-04-24.
  7. Israeli scientists announce that Jews are a superior race. Portal TheInsider.org, 2013. Pristupljeno: 2020-04-26.
  8. https://web.mit.edu/fustflum/documents/papers/AshkenaziIQ.jbiosocsci.pdf
  9. Bret Stephens (2019) The Secrets of Jewish Genius, New York Times. Pristupljeno: 2020-04-26,
  10. https://fake-science.com/
  11. Crenshaw, M., Pimlott, J. (2015) Western Sponsors of Terrorism. International Encyclopedia of Terrorism, Routledge, 680 pp. ISBN 9781135919665
  12. Johnson, D.L. (2017) Social Inequality, Economic Decline, and Plutocracy: An American Crisis. Springer, 123 pp. ISBN 9783319490434
  13. Wright, R. (2012) Israel and Proxy Terrorism. The Atlantic.
  14. Greenwald, G. (2012) Israel, MEK and state sponsor of Terror groups. Salon.
  15. Grinberg, L. (2002) Israel's State Terrorism. Peace Research, Canadian Mennonite University, 34(1):1–2. JSTOR 23608008
  16. Paul, M. (2005) State-Sponsored Terrorism, Pan Am 103 and State-Sponsored Terrorism. Gareth Stevens Publishing, 29 pp. ISBN 9780836865592
  17. Hagopian, E.C. (2017) Reviewed Work: "State of Terror: How Terrorism Created Modern Israel by Suarez, Thomas". Arab Studies Quarterly, Pluto Journals 39(2):861–864, doi:10.13169/arabstudquar.39.2.0861. JSTOR 10.13169/arabstudquar.39.2.0861
  18. Nasr, S. (2009) Israel's other terrorist challenge. In: Jackson, R., Murphy, R., Poynting, S. (Eds.) Contemporary State Terrorism: Theory and Practice 68(74):81–82. Routledge. ISBN 9781135245160
  19. 19,0 19,1 Vladimir Radomirović (2007) Zemunski koren cionizma. Politika, 2007-09-12. Pristupljeno: 2020-05-12.
  20. Chapman, S.D. (1986) The establishment of the Rothschilds as bankers. Jewish Historical Studies 29:177-193
  21. Jewish Community in Ottoman Empire. Portal DailySabah. Pristupljeno: 2020-04-21.
  22. https://duniatimteng.id/tag/ratu-isabella/
  23. https://thatsridicarus.soup.io/tag/uthmani
  24. 24,0 24,1 Ariel Segal Freilich (1999) Jews of the Amazon: Self-exile in Earthly Paradise. Jewish Publication Society, 341 pp. ISBN 978-0827606692
  25. Cengiz Sisman (2015) The Burden of Silence: Sabbatai Sevi and the Evolution of the Ottoman-Turkish Dönmes Reprint Edition. Oxford University Press; Reprint, 344 pp. ISBN 978-0190698560
  26. 26,0 26,1 26,2 26,3 Eli Tauber (2014) Jevrejska prezimena - Sa posebnim aspektom na Bosnu i Hercegovinu. Pregled - časopis za društvena pitanja 1:127-141.
  27. Dumper, Michael and Stanley, Bruce E. (2007) Cities of the Middle East and North Africa: a historical encyclopedia. ABC-CLIO. 185 pp. ISBN 9781576079195.
  28. 28,0 28,1 İnalcık, Halil and Quataert, Donald (1994) An economic and social history of the Ottoman Empire, 1300-1914. Cambridge University Press. 212 pp. ISBN 9780521343152
  29. Bosworth, Clifford Edmund (2007) Historic cities of the Islamic world. BRILL, 207 pp. ISBN 978-9004153882
  30. Cecil Roth (1948) Doña Gracia of the House of Nasi. Jewish Publication Society, Philadelphia, pp. 120-121
  31. Exploring 'Chai' Culture. The Jewish Daily Forward, 2012-11-11. Pristupljeno: 2020-04-28.
  32. Sabar, Shalom (2010) From Sacred Symbol to Key Ring: The Hamsa in Jewish and Israeli Societies. In: Simon J. Bronner (Ed.) Jews at Home: The Domestication of Identity, 140-162. (Littman Library of Jewish Civilization, Oxford)
  33. 33,0 33,1 Miloš Obrenović, prince of Serbia. Museum Without Frontiers. Pristupljeno: 2020-04-30.
  34. 34,0 34,1 34,2 Mirjam Rajner (2019) Fragile Images: Jews and Art in Yugoslavia, 1918-1945. Balkan Studies Library. BRILL, 474 pp. ISBN 978-9004408906
  35. Ђорђе Бојанић (2018) У мајском преврату 1903. убијено је још око две стотине најближих сарадника српског краља али и 123 најближа члана краљевске породице Обреновић, а са циљем да више никада нико из ове србске краљевске династије не може остварити претензију на србски престо.. Portal SrpskaIstorija.com. Pristupljeno: 2020-04-29.
  36. Malešević, S. (2019). Balkan Piedmont? In: Grounded Nationalisms: A Sociological Analysis (pp. 188-212). Cambridge University Press. doi:10.1017/9781108589451.009
  37. 37,0 37,1 37,2 Todd M. Endelman (1996) Benjamin Disraeli and the Myth of Sephardi Superiority. Jewish History 10(2):21-35.
  38. 38,0 38,1 Anthon, Charles (1862) A new classical dictionary of Greek and Roman biography, mythology and geography, partly based upon the Dictionary of Greek and Roman biography and mythology by William Smith, LL.D., Ed. of the Dictionaries of Greek and Roman antiquities, and of Greek and Roman biography and mythology. Harper & Brothers, New York. "The Pannonians (Pannonii)... were probably of Illyrian origin" (p.600).
  39. 39,0 39,1 Wilkes, John. The Illyrians, Oxford Press, 1996; 2000.
  40. 40,0 40,1 40,2 Vjenceslav Cenčić (2001) Titova poslednja ispovijest. Orfelin, 360 pp.
  41. Hilda Nissimi (2005) “Us” and “Them” –The Formation of the Crypto-Jewish Community of Mashhad, Iran. Revue de l’histoire des religions, https://doi.org/10.4000/rhr.4190
  42. Profesori, ljekari, umjetnici: Ovo su najpoznatiji masoni u BiH. Portal Faktor.ba, 2018-02-12. Pristupljeno: 2020-04-27.
  43. Sve o masonskim ložama i utjecaju ove tajnovite organizacije. Portal Teleskop.hr, 2020-02-19. Pristupljeno: 2020-04-27.
  44. Kandidati za remećenje utrke: Vraćaju li se u utrku za Predsjedništvo BiH?. Portal dijalog.info, 2017-11-16. Pristupljeno: 2020-04-21.
  45. David M. Gitlitz (1996) Secrecy and Deceit: The Religion of Crypto-Jews. University of Nebraska Press, 677 pp. ISBN 0827605625
  46. Peter Greenwald, Robert F. Korns, Philip C. Nasca, Patricia E. Wolfgang (1975) Cancer in United States Jews. Cancer Research 35:3507-3512
  47. Jeff Wheelwright (2008) The ‘Secret Jews’ of San Luis Valley, Smithsonian Magazine, October.
  48. Gutrnan, M., Inbar, M., Klausner, J.M., Chaifchik, S. (1999) Malignant melanoma in different ethnic groups in Israel - incidence and biologic behavior. Cancer 71(9):2746-2750.
  49. Ran Reznick (2003) [Israel's Skin Cancer Rate Second Highest in the World https://www.haaretz.com/1.4718949]. Portal Haaretz. Pristupljeno: 2020-04-23.
  50. https://en.wikipedia.org/wiki/Medical_genetics_of_Jews
  51. https://sh.wikipedia.org/wiki/Endogamija
  52. 52,0 52,1 Chossudovsky, Michel (1996) Economic War Crimes: Dismantling Former Yugoslavia, Recolonizing Bosnia-Herzegovina. Global Research, July 15, 2017 (Global Research, 19 February 2002), first published in: Covert Action Quarterly 56, Spring 1996. (bos. Ekonomski ratni zločini: Demontaža Jugoslavije i rekolonizacija Bosne-Hercegovine)
  53. 53,0 53,1 53,2 Julije Hahamović (1979) Aškenazi u BiH. Portal Jevrejske zajednice Bosne i Hercegovine "Benevolencija". Pristupljeno: 2020-05-01.
  54. 54,00 54,01 54,02 54,03 54,04 54,05 54,06 54,07 54,08 54,09 54,10 54,11 54,12 54,13 Dictionary of Jewish Surnames from Galicia. Pristupljeno: 2020-05-10.
  55. 55,0 55,1 55,2 55,3 Judith K. Jarvis, Susan L. Levin, Donald N. Yates (2018) Book of Jewish and Crypto-Jewish Surnames, Volume 3 of DNA Consultants Series on Consumer Genetics. Panther`s Lodge Publishers, 276 pp. ISBN 978-1985856561
  56. 56,0 56,1 Jakob Finci, predsjednik Jevrejske zajednice BiH: Tužio državu za njeno dobro. Portal eKapija.com, 2011-08-05. Pristupljeno: 2020-05-12.
  57. 57,0 57,1 Una Čilić (2019) Sejdić i Finci: Deset godina bez prava na izbor. Radio Slobodna Evropa, 2019-12-22. Pristupljeno: 2020-05-12.
  58. 58,0 58,1 Ergün Poyraz (2015) Musa'nin Cocuklari. Asi Kitap (reprint izdanja iz 2007), 337 pp. ISBN 978-6056548086
  59. Njemački sud presudio: Prevent se bavio iznuđivanjem! Kompanija bh. porodice Hastor morat će platiti ogromnu odštetu, novinski portal www.cazin.ba, 2020-02-07. Pristupljeno: 2020-05-28.
  60. Michael Dobbs (1997) Albright's Family Tragedy Comes to Light. Washington Post, 1997-02-04. Pristupljeno: 2020-05-11.
  61. Stefanie Beth Siegmund (2006) The Medici State and the Ghetto of Florence: The Construction of an Early Modern Jewish Community. Stanford series in Jewish history and culture, Stanford University Press, 624 pp. ISBN 9780804750783
  62. Bruce Johnston (2003) Can dynasty detectives unearth the Medici secrets?. The Telegraph, 2003-12-13. Pristupljeno: 2020-05-01.
  63. De Leeuw (2008) Medical history of a Florentine dynasty: the Medici. Bull Mem Acad R Med Belg. 163(10-12):499‐508.
  64. 64,0 64,1 May McKisack (1959) The Fourteenth Century, 1307-1399. Oxford University Press, 618 pp. ISBN 978-0198217121
  65. 65,0 65,1 Sanjay Subrahmanyam (1996) Merchant Networks in the Early Modern World, 1450–1800. Routledge, 432 pp. ISBN 978-0860785071
  66. Encyclopedia Britannica (1998) Frescobaldi Family. Pristupljeno: 2020-04-25.
  67. Staff writers (2013) Erdogan says Zionism crime against humanity. The Jerusalem Post. Pristupljeno: 2020-05-04.
  68. Necmettin Erbakan optužio Erdogana da radi za Izrael TodaysZaman.com (Novine ugašene 2016)
  69. Selcuk Gultasli and Andrew Rettman (2019) Leaked document sheds light on Turkey's 'controlled coup'. EU Observer. Pristupljeno: 2020-05-04.
  70. https://en.wikipedia.org/wiki/Reichstag_fire
  71. 71,0 71,1 71,2 71,3 Malcolm H Stern (1971) Americans of Jewish Descent: a Compendium of Genealogy (Publications of the American Jewish Archives). Ktav Pub. House, 307 pp. ISBN 978-0870681684
  72. Ralph Lord Roy (2010) Apostles Of Discord: A Study Of Organized Bigotry And Disruption On The Fringes Of Protestantism. 2nd Edition, Kessinger Publishing, 450 pp. ISBN 978-1166138332
  73. Ron D. Hart (2016) Sephardic Jews: History, Religion and People, Gaon Web Publishing, 300 pp. ISBN 978-1935604778
  74. 74,0 74,1 Yair Lapid (2017) Memories After My Death: The Story of Joseph Tommy Lapid. Thomas Dunne Books, 336 pp. ISBN-13: 9781250044013.
  75. 75,0 75,1 75,2 75,3 Goulding, Daniel J. (2002) Liberated Cinema: The Yugoslav Experience, 1945–2001. Indiana University Press. p. 14. ISBN 0-253-34210-4. "Under the influence of Milovan Đilas and the Marxist intellectual Mosa Pijade, however, the Partisan forces in Montenegro followed an extremist political line, in direct variance with Tito's own policy... - Pod uticajem Milovana Đilasa i marksističkog intelektualca Moše Pijade, međutim, partizanske snage u Crnoj Gori su slijedile ekstremističku političku struju, u direktnoj koliziji sa Titovom politikom..."
  76. 76,0 76,1 76,2 76,3 Center, Free Europe Committee. Mid-European Studies (1957). Yugoslavia. Mid-European Studies Center of the Free Europe Committee. 431 pp. "...he organized the uprising in the summer of 1941, noted for the ruthless cruelty used against those who refused to join. Thereafter, mainly because of the circumstances of the uprising, recalled to Headquarters... - u organizovanju ustanka u ljeto 1941 bila je primjetna njegova bezobzirna surovost prema onima koji bi odbili da krenu u Partizane. Stoga je, uglavnom usljed okolnosti takvog ustanka, povučen u Vrhovni štab..."
  77. 77,0 77,1 Netanyahu srušio zvaničnu historiju dok se udvarao Vučiću!. Portal Vijesti.ba. Pristupljeno: 2020-04-23.
  78. https://www.youtube.com/watch?v=PhxmLuXYNG4
  79. Sander L. Gilman (1991) German Reunification and the Jews, New German Critique 52:173-191 (Special Issue on German Unification)
  80. 80,0 80,1 Vanredno izdanje (2017) Jevreji u Bosni i Hercegovini – 1565-1948: od katoličkih kraljeva do kraja Kraljevine Jugoslavije. Jevrejski glas 76:17-22
  81. Juan Marcos Bejarano Gutierrez (2020) Jewish Conquistadors in the New World: The Early Years. Yaron Publishing, 63 pp. ASIN B0841SX5SW
  82. 82,0 82,1 Tomislav Jonjić, Stjepan Matković (2013) Presuda protiv Mile Budaka. Društvena Istraživanja / Journal for General Social Issues 22(2):369-375
  83. Sporazum ustaša i komunista iz 1935 godine. Portal Novinar.de, 2009-07-26. Pristupljeno: 2020-05-09.
  84. Jozo Tomasevich (2010 ) Rat i revolucija u Jugoslaviji, 1941-1945: okupacija i kolaboracija. EPH, 945 pp. (Prevod: Damir Biličić) ISBN 9789536045587
  85. Vasilj, S. (2008) Istraživanje grobne humke na lokalitetu Desilo u Hutovom Blatu - preliminarno izvješće. Godišnjak centra za balkanološka ispitivanja ANUBIH 37, Knjiga 35:45-78.
  86. Gradi se policijska stanica: Bageri "ravnaju" nekropolu stećaka kod Kreševa, uništava se pravo arheološko blago. Portal Fakrot.ba, 2020-02-14. Pristupljeno: 2020-04-27,
  87. SISTEMSKO UNIŠTAVANJE BUTMIRA (2): Na nacionalnom spomeniku gradi se najveća konferencijska sala na Balkanu. Portal Žurnal.info, 2019-03-22. Pristupljeno: 2020-04-27,
  88. Vasilj, S. (2008) Istraživanje grobne humke na lokalitetu Desilo u Hutovom Blatu - preliminarno izvješće. Godišnjak centra za balkanološka ispitivanja ANUBIH 37, Knjiga 35:45-78.
  89. Nebojša Vuković (2017) Daleko im lepa Vinča!. Portal Ekspres.net. Pristupljeno: 2020-04-27.
  90. Ozimić, Nebojša (2019) Nemoć 140. Pristupljeno: 2020-04-28.
  91. Miloš Milojević (1880) Dečanske hrisovulje. Glasnik Srpskog učenog društva (GSUD) XII
  92. Milica Grković (1983) Imena u Dečanskim hrisovuljama. Institut za južnoslovenske jezike, Filozofski fakultet u Novom Sadu.
  93. Adolf Heusinger and the Hitler – NATO connection. Portal justice4poland, 2017. Pristupljeno: 2020-04-24.
  94. https://www.nato.int/60years/emblem.html, pristupljeno: 2020-05-02.
  95. 95,0 95,1 Lucien Wolf (1901) Manasseh ben Israel's Mission to Oliver Cromwell. Jewish Historical Society of England, Macmillan London.
  96. Joseph Jacobs, Victor Rousseau Emanuel Cromwell, Oliver. Pristupljeno: 2020-04-29.
  97. Finestein, Israel (1959) Anglo-Jewish Opinion During the Struggle for Emancipation (1828—1858). Transactions (Jewish Historical Society of England) 20:113–143. ISSN 2047-2331. JSTOR 29777970
  98. Goran Mitrović (2020) Tragom vesti: Uvlače i Novaka u svoje kandže. Magazin Tabloid broj 466, 2020-04-30. Pristupljeno: 2020-05-10.
  99. 99,0 99,1 https://www.youtube.com/watch?v=34DhscXm8rg
  100. 100,0 100,1 https://www.youtube.com/watch?v=JBB9bA-gXL4
  101. Morton, Frederic (2014). The Rothschilds: A Family Portrait. Reprint of 1963 edition. Diversion Books, 284 pp. ISBN 978-1626815452
  102. John Reeves (2007) The Rothschilds: the Financial Rulers of Nations. Reprint of 1887 edition, Kessinger Publishing, LLC. ISBN 978-0548113011
  103. Morill, John (2015) Cromwell, Oliver in Oxford Dictionary of National Biography, 17 September. https://doi.org/10.1093/ref:odnb/6765
  104. Carlyle, Thomas, ed. (1887) Oliver Cromwell's letters and speeches.
  105. VIDEO: SNIMKE KORONA-DERNEKA ŠOKIRALE BiH Usprkos zabranama, na privatnu zabavu došli poznati pjevači, liječnici, poduzetnici, dekan, ali i ministar. Jutarnji List, 2020-05-05. Pristupljeno: 2020-05-06.
  106. Nakon sinoćnjeg korona-derneka u Sarajevu, danas novi u Bosanskom Petrovcu. Portal Hercegovina.In. Pristupljeno: 2020-05-06.
  107. Još jedan korona-dernek: Načelnik općine Bosanski Petrovac okrenuo janje. Portal Bljesak.Info: 2020-05-05. Pristupljeno: 2020-05-06.
  108. Nakon Sarajeva i Bosanskog Petrovca: Korona - dernek i u Bijeljini. Dnevni Avaz, 2020-05-05. Pristupljeno: 2020-05-06.
  109. https://www.youtube.com/watch?v=z5ehN63MWKU
  110. Narodni poslanik Saša Radulović, poslaničko obraćanje, Sjednica Narodne skupštine Srbije 44 dana od državnog udara u Srbiji, 2020-04-29.
  111. https://www.youtube.com/watch?v=M3EOmStNgzM
  112. Jennifer Cook (2019) A History of the Rothschild Family. Finansijski portal investopedia. Pristupljeno: 2020-04-27.
  113. https://en.wikipedia.org/wiki/BlackRock